Sibel Karagöz
@Syblll
Sen hala SEN
Sanıyorsun ki bitti deyince
Omuzlarımdan tel tel döküldün
Öyle değil işte
Tel tel dökülen Ateş
Tenimde her an kor
Alev Alev...
Sönmeyen dönmeyen Ateşşş...
Sen hala eskimeyen ilk ve tek SEVDAM
Sen hala titreyen ürkek yüreğimin SAHİBİ
SEN HALA SEN
Benden içeri k/Özüm
İki gözümün çiçeği
Bitmedi
BitmeZzz...
Sibel KARAGÖZ
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
HAYALPEREST
bembeyazdı papatya tarlası
gözümü saatlerce alamadığım
saflığın türküsü
y’ele değmiş ıtırlı kokusu
burnumun direğini sızlatıyor
genzimde alev alıyor
baktıkça büyüyor yanımı yöremi sarıyor içimin kilitli mahzenlerinde
parsel parsel toprak vatan sahibi oluyor küçük bir yel büyüyor büyüyor da
fırtınalara ,
fırtınalardan tsunamilere dönüyor
hayaller hayaletlere dönüyorda
kasalarca hayallerim
kasabaları taşıp şehirlere
şehirleri geçip ardıma gölgeleniyor
ben kendi kendimi hayal mezarlığımda
gölgemi gölgeleyerek gömüyorum
plakalar değişiyor
ben bir hayal kırıklığına
daha mezar oluyorum
gölgelerim ard arda peşim sıra
toprak değişiyor bayrak değişiyor
benim hayalet kasabam
gölgesine aşık gölgemi gölgeleyerek
bembeyaz papatyalara can veriyor
ıtırlı kokusunda burnumun direğini
sızlata sızlata saflığın türküsünü
dağlıyor...
ortalık yerde
YOL HİKAYESİYDİ
bir yol hikayesiydi hayat
düşmek de vardı
kalkmakta
yaraları sarmakta
ihanetten
yalandan
gül gibi solmakta
herkes
doğuyor da
ölüyor da
süprizi yoktu
mevlütü vardı
hayırlara kapı açan
rahmeti ışıkları yakan
arada da soluğu vardı
bir nefeslik
“yaşamak “
diyorlardı
şimdilerde düşünüyorum
düşlere dala dala
bu kadar yara sarmaşık gibi
sarmasaydı
kırılan boynum
güneşi selamlar mıydı
gün’aydın yaşamak
der miydi
günleri devirdim
ayları heybelere doldurdum
YAŞAMIN MAYASI
yüreğin mayası düş’tü
düşsün derdim
düş’ün mayası
yüreğin yılkıları evreni sarsın
dört nala saçsın
düş’ü...
düş’leri
ırksız , dinsiz ,meteliksiz
düş’leri düşürmeden eksin
çalsın sevginin mayasını
dünyanın yoğurduna
yiğidin merdine
kadının deli’kanlısına
bebelerin beşiğine
damların eşiğine
göğün karasına
deryanın yakamozuna
y’elin ayasına
kar’ın tipisine
yağmurun göz yaşına
gül’ün dikenine
mayalasın
düş yakamdan gerçeğe
gerçekten yaşama
metraj metraj
işte filmin
işte hayat
ordan başlıyor
ÇARKIN FELEĞİ FELEĞİN ÇARKI
hayat garipti çok garip
kimi kayığını tereyağından
kimi zeytinyağından
kaydırıyor
kağıt gemiler yol alıyordu
erimeden, batmadan
dünya derya
nafakası miço paçalarından
akardı
benim sandallarım tenekeci
boş sesi geliyor uzaktan
ne batıyor ne çıkıyor
bildiğin fukara salat yağı
nafakasına toprak
toprağına başak düşerdi
cam önüne dizilirdi
rengine küserde
küskünlüğüm açardı
mor mor
ben o morlar arasından
feleğin çarkını
çarkında pervanesini
izlerdim
zamanı kuruturda
yastık altına saklardım
sanki ,sanki zaman
güneşi doğururken
bana da umut doğuracak