Serkan
@Syhserkan
Lisans
Ağustos 2025 tarihinde katıldı
Kırılmanın uzantılarıSosyoloji
Bir zamanlar, insanlık henüz yolun başındaydı. Erkekler avcı, kadınlar toplayıcıydı. Erkekler, av peşinde koşarken güç hiyerarşisi kurdu, stratejik zeka geliştirdi; her av, yeni bir plan demekti. Kadınlarsa toplayıcılıkla toplumu besledi, doğayla uyum içinde empati ve iş birliği ruhunu büyüttü.
Sonra tarım geldi. Kadınların bilgisiyle ekinler yeşerdi, bereket arttı. Ama avlar azalınca, erkekler bu servete göz dikti. Savaşçı aklı, kadınların ürettiği zenginliği ele geçirdi. Mülkiyet doğdu; kadınlar, duygusal dünyalarıyla birlikte bu yeni düzende gölgede bırakıldı.
Ataerkillik yükseldi, savaşlar onun eseri oldu. Bugün savaşlar bize normal geliyor, çünkü başka bir dünya bilmiyoruz. Oysa her şey çok eskiden, o ipin ucunun kaçtığı yerde başladı.
Peki, ya şimdi? Barış, dişil değerlerle—empatiyle, iş birliğiyle—yeniden yazılabilir. İnsanlık, ortak bir hikâyeyle birleşebilir.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Aylardır tek bir kelimenin mucizesine hüzünlendim. "Şahit olmak". İnsan, bütün ömrünün sonunda geriye baktığında, her şeyle ilgili olarak "bir tek ben şahidim" diyor. Belki de Allah bizi, ona ve güzelliklerine şahit olmamız için yarattı. Mesela evliliklerde şahit olmak içindir. Biri olsun ve sizin hayatınızın en samimi şahidi olsun, her şeyinizi kimsenin hissetmediği şekilde kaydetsin. Bu dünyadaki yalnızlığımızı, aşkla şahit olmak güzel olmalı gerçekten... Syhserkan