Yüzümdeki gülümsemeye bakma,
İçimde kor ateşler.
Düşünmek istemiyorum ama
Aklıma gelince bıraktığım gözyaşlar.
Bir onlar bilir...
Her türlü gülümsemeleri ,
Acısını tatlısını,
Birtek onlar bilir ...
Yaşadığıma bakma,
Bir ölü ruh taşıyor bedenim.
Kuru bir çiçeği sularcasına
Akar gözlerimden.
Bir o bilir ...
Kurumuş çiçeğin dilinden.
Bekliyoruz, zaten tek yaptığımız şey değil mi beklemek...
Gelecek diyoruz gelmeyeceğini bile bile...
Olmayacak şeyden medet umuyoruz, asla olmayacağını biliyorken...
İşte bu yüzden sürekli üzülen biz oluyoruz...
Hiç suçumuz yokken de...
Terketmedi sevdan beni,
Aç kaldım, susuz kaldım,
Hayın,karanlıktı gece,
Can garip, can susukun
Can paramparça...
Ve ellerim, kelepçede,
Tütünsüz, uykusuz kaldım,
Sus, kimseler duymasın,
Duymasın, ölürüm ha.
Aymışam yarı gece,
Seni bulmuşam sonra
Seni, kaburgamın altın parçası
Seni, dişlerinde elma kokusu
Bir daha hangi ana doğurur bizi?