Daha sonraları Osmanlı efendisinin bulduğu "vakt-i şerifiniz hayırlı olsun", okuyup yazması kıt olanların uydurduğu "sabah şerifler, akşam şerifler hayır olsun" sözleri, halk arasında ise "merhaba" sözü kullanılır olmuştur. Tanzimattan sonra moda olmaya başlayan selam sözü ise "bonjur", "bonsuvar"dır. Böylece Türkler yüzyıllar boyunca Türkçe selamiaşmanın özlemi içinde kalmışlardır.
Örneğin, bir dilde, selamlaşırken kullanılan sözün bulunmaması olanağı var mıdır? Böyle bir dil düşünülebilir mi? Elbet Türk dilinde de bu kavramı belirten bir değil, belki birçok söz vardı. Ama ne yazık ki İslamlığın kabulünden sonra, medresenin etkisiyle "selamünaleyküm" dilimize yerleşmiş, Türkçesi kullanılmaya kullanılmaya unutulmuştur. Böylece uzun süre, anlamı araştırılmadan "selamünaleyküm, aleykümselam" sözleri dilimize yerleşmiştir. Oysa bu, Bedevi Arapların çölde karşılaştıkları yolcuya güven vermek için: "Selamet senin üzerine olsun" anlamına gelen bir sözden başka bir şey değildir. Karşıdan gelen de, ona aynı sözü tekrarlayarak güvencesini bildirir.
Denilebilir ki: "Peki, Türkçe bu denli zengindir de neden kullandığımız birçok yabancı kelimelerin karşılığı Türkçede bulunmuyor?" Hiç bulunmaz olur mu? Elbet vardır, ama zamanımıza dek ulaşamamıştır; kullanılmaya kullanılmaya unutulmuştur.