Sıla Tekdemir

Ey ayaklarımızın dibindeki yoksul gül Gölgesi yüreklerimizin Öfkemiz sevgiye benziyor şimdi, sevgimiz öfkeye Ve tartışmaya çevirdiğimiz deniz ölüler bırakıyor Çıplak ölüler Birbirine kenetlenmiş çöpler halinde.

Reklam

Sıla Tekdemir

Su birikintilerinin ağaçlandığı eski bir sokağın tarihinde Şöyle yazdı: Her şey sonraya kaldı.

Sıla Tekdemir

Varsın her şey sonraya kalsın Sonraya, en sonraya Sözgelimi iki bin altı yüz kırk bir mil. Bir papatya ne kadar uzağı görebilirse O kadar yakın kalplerimiz birbirine Ölü bir denizi bile bir tartışmaya çevirdik Kayaları taş devrine göre ölçtük biçtik Kalemlerimizi kesilmiş çiçek sapları gibi attık Kapıları açarken birbirimize ağladık

Takip Önerileri

Sıla Tekdemir

Güneşin rengi sönmüş, ay tepede büyük bir açıklıkla ortaya çıkmıştı. Henüz aktı, altın sarısına bulanmıştı. Büyük bir rahatlıkla soluk alınıyor, ıhlamurlar altında sesler, akşamın tatlılığında yumuşuyor, yankılanıyordu.

Usta İle Margarita Mihail Bulgakov

Sıla Tekdemir

Bakmalar görüyorum bütün gün türlü Bakmalar Pencere bakması, sabahlar bakması, yeşil otlar bakması Hepsi de beni buluyorlar, hepsi de bir yağmur uysallığında Gördüm suyunki yumuşak, gördüm ağacınki katı Gördüm ama şey ! Gördüm ama nasıl! Gördüm ama bu kadar göz!... Aynı bir gözler denizi, aynı bir o kadar canlı ..