Tuba
@T_u_b_a_
öğretmen
Lisans
276 okur puanı
Eylül 2019 tarihinde katıldı
Umudun,azmin,ailenin, dostluğun ne demek olduğunu goruyorsunuz kitapta, her zaman yapılacak bir şey var mıdır bilemiyorum ama yapılacaklar varken umutsuzluğa düşmek anlamsız.Ayrıca her insan bir engelli adayıdırı görüyorsunuz, bir anda hayatınin çok önemli bir parçasını bacağını kaybeden bir kızın ve arkadaşlarının mücadelesi...Yalnız olsa bence basaramazdı...Ortaokul-lise çagındaki cocuklarımızın okuyabilecegi hem ders çikarıp hem de çevrelerindeki engelli arkadaşlarına bakış açılarını değiştirebileceği bir kitap olduğunu düşünüyorum.İyi okumalar...
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Travmalardan travma beğen...
Ülkemizdeki kadın gerçeğinin farklı insanların benzer hikayeleriyle yoğurulmuş, acıklı ve travmatik hikayesi...
Dili sade, akıcı, merak uyandıran bir kitap ama o son sırrı bize bırakmasa iyiydi sanki.Kitabın başinda tahmin ettiğim şeyin kitabın sonunda gercek olması, üzdü.Farklı çıkmasını dilerdim.
Tabi ki bir tahminde bulunmak kitabı daha hızlı ve merakla okumamı sağladı.Sonunun farklı olması beni daha çok şaşırtırdı açikcası.
Keyifli okumalar...
İntiharın el kitabı gibi...
Yaşamla ölümün kesiştiği noktalarda gezinmek...
Sevdiği yazarlara yolculuk yapmış, bu yolculuk sırasında da onların ruh halleriyle kendi ruh halinin benzeşimlerini yazmış.Kitabı okurken kült film izliyormuşum hissi yarattı bende ama o hissi sevdim...
Benim de hep yapmak istediğim sevdiğim yazarlara yolculuk yapma hissini yeniden canlandırdı.
Kitabı özetleyen cümleler şunlar diye düşünüyorum,
"Ve ilk kez yolculuğum süresince, yazarlarımın çevrelerinde, sokaklarında, kahvelerinde, bulvarlarında, mezarlarında, evlerinde, dünyaya baktıkları yörelerde çıktığım bu yolculukta, içimde sürekli çakışan iki kişiliğin, tek bir "ben" de birleştiğini sezinliyorum. İçinde var olduğum zamansızlığın tüm sonsuzluğunu, tüm sınırsızlığını hem ardımda, hem önümde kavrıyorum. Sonsuzluğu zaman zaman bir ışık, zaman zamanda gri bir çizgi olarak görüyorum."
İyi okumalar ...
Beklentimi karşılamayan bir kitaptı. Konusmaların daha derin olmasını bekliyordum. Biraz sığ kaldı...Kapağı dısında beni etkileyen bir yeri olmadı desem olmadı.Psikolojik bir kitaptı desem değil, tasavvufi bir kitaptı desem o da değil...Tasavvufla psikolojiyi bir kitapta birleştirmeye çalışmışlar gibi ama pek de olmamış gibi...
Daha çok konuşacaktık, zamanımız vardı...
"Ruhun gerçekten karanlıklar içine düştüğü gecede saat daima sabahın üçüdür."
Fitzgerald
Sımsıcak ama yarım kalmış bir baba oğul hikayesi...
Kendimizden olan, kendimizden doğan, bize çok benzediğini düşündüğümüz veya her gün gördüğümüz, birlikte yaşadığımız, günler geceler geçirdiğimiz ve çok iyi tanıdığımızı düşündüğümüz çocuklarımızı, ebeveynlerimizi ne kadar tanıdığımızın hikayesi...
Belki de gördüklerimiz, duyduklarımız gördüğümüz ve duyduğumuz gibi değildir, ne dersiniz?