Tahir Aksoy
@TahirAksoy
Kitap okumayı çok seven,her gün yeni bilgiler öğrenmeyi, doğa gezilerinde fotoğraf çekmeyi kendine hobi haline getirmiş, bisiklet turunu, yürüyüşü ve denizde yüzmeyi hayatının merkezine koyan kendi halinde münzevi bir kitap kurdu :)
Okur Yazar
Süleyman Demirel Üniversitesi - İktisat
Manavgat/ Antalya
464 okur puanıAğustos 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Eğer O'Shaughnessy haklıysa ve düşük F/S oranlı hisseler en iyi getirileri sunuyorsa, bunun sebebi nedir?
İlk olarak, kârlar her türlü muhasebeci manevrasına maruz kalsa da, satışları manipüle etmek zordur. Bu yüzden F/S oranı daha güvenilirdir.
İkinci olarak, düşük F/S oranlı şirketlerin özünde daha sağlam bir satış organizasyonu yatar. Ne ilginçtir ki, düşük F/S oranlı şirketlerin, düşük F/K ve düşük F/DD oranları gibi diğer karşıt temel göstergelere de uyduğu görülür.
Reklam
İyi şirket yöneticileri, şirketin gelecekte büyümesi için yatırım yapmak gerektiğini bilirler ve zamanı gelince bu yatırımları yaparlar. Ama bazı şirketler büyümelerinin gerektirdiğinden daha fazla nakit üretirler. Bu fazlalık serbest nakit akışıdır, yani bu nakit şirketin hisse senetlerini geri toplaması, kâr paylarının artırması, başka şirketler satın alması veya yeni gözde ürünler yaratması için kullanılabilir.
Graham, bildirilen defter değerinin üçte ikisi veya daha az bir fiyatta işlem gören şirketleri arardı. Örneğin, eğer bir şirketin defter değeri hisse başı 16$ ise, Graham o şirket ancak 10.678 veya daha az bir fiyatta İşlem görüyorsa, almayı düşünürdü (16$ x %66 = 10.678).
Benjamin Graham, ölümünden hemen sonra yayınlanan bir makalesinde yatırımcılara, bir şirketin son beş yıl içinde gösterdiği en yüksek F/K oranının %40'ından daha az bir F/K oranına sahip şirketleri önermiştir. Örneğin, bir hisse senedinin son beş yılda taşıdığı en yüksek F/K oranı 25 ise, düşük F/K oranlı olarak görülmesi için o hissenin geriden izleyen kârlarının 10 katından daha az bir seviyede işlem görmesi gerekir (yüksek F/K oranı olan 25 x %40 = 10 F/K oranı).
Büyümenin yanı sıra, önemli bir diğer yatırım ekolü de değer yatırımıdır. Değer yatırımcıları kelepir, yani şirketin varlıklarının, markasının, yönetiminin, ürün yelpazesinin, teknolojisinin ve büyüme olasılıklarının gerçek değerinin hisse fiyatına yansımış olmadığına inandıkları şirketleri ararlar.
Büyüme yatırımcıları da kelepir aradıklarını iddia ederler (ama onlann kelepir dedikleri, kârlarının %50 artması beklenen şirketlerin, kârlarının 30 katı fiyatta işlem gördüğü hisselerdir). Fark, değer hisselerinin genellikle yatırımcının gözünden düşmüş hisseler olmasıdır.
"Wee Willie" Keeler'ı hatırlıyor musunuz? Eğer bir portföy yöneticisi olarak tekrar dünyaya gelseydi, yatırımcıların "olmadıkları" yerin değer hisseleri olduğunu söylemdi. Büyüme hisseleri köpüren bir boğa piyasasında çok iyi getiri sağlar, ama bayılmış veya yönsüz piyasalarda değer hisseleri çok daha iyi sonuç verir. Herhalde bu disiplinin babası merhum Benjamin Graham'dı ve onun yıldız talebesi Warren Buffett da en iyi uygulayıcısı.
Reklam