İman tahtası kırıldı kafesinden kuşlar dağıldı yeryüzüne.
Bir kaçış ya da yakarış...
Kırılan kalemin mürekkebinden dökülen ilhamıma sığdırdım, fanilerin dünyasında çığır açan hislerimi.
Bu darboğazda düğümlenen hikayenin ilk cümlesi.
Oku! Oku ki yediğin elmanın acı tadı kalsın damağında.
Unuttuğun bir cennet var ve cehennemi henüz tatmadın.
Duvarlarında eriyen cümleleri duymadı kulakların.
Tırnaklarınla kazıya kazıya kazandığın toprağa
Henüz gömülmedin.
Oku ki aydınlansın karanlığın; hak ettiğin cehennemde belki bir cennet kazanırsın.
-T
Koş
-u
-yordun
Her adımın diğerine yabancı
Kendine verdiğin sözlerden kaçarcasına
Hayatı azarlarcasına
Aynada baktığın yüzün
Hatırası var yalnızca
Küfrettiğin geceleri
Arka bahçene göm
-T