Deneme, deneme . Bir, iki, üç.
Kitaptan bahsetmeye kitabın giriş cümlesiyle başlamak istedim, keza son aslında başlangıç; başlangıçsa son bu kitapta :)
Şimdi ne demek bu? 47.bölüm 314. sayfayı okuyarak başlıyorsun kitaba, tamamen son kısım olan yerden ama aslında da kitap için başlangıç olan yerden. 2039 sayılı uçakta olanların hikayesini anlatıyor Tender Branson, kendisi Creedish mezhebine bağlı, hayatını kiliseye bağışlayacağı parayı kazanmak adına bir evin aşçısı, bahçıvanı, uşağı, temizlikçisi olarak geçirirken mezhebinin kurallarını yeri geldiğinde de yapmakla yükümlüdür: int*har etmek.
Arka kapakta konusu biraz daha detaylı veriliyor ama ben incelememe geçiyorum hemen:
Cins*llik, int*har, popüler kültürün dayattıkları, ekran yüzlerinin asıl yüzü, toplumun gidişatı (bu liste çok uzun noktayı koyuyorum) vb birçok konuyu barındırıyor kitap, konusu bana göre oldukça özgün çünkü metaforun dibi var kitap boyunca Tender* sayesinde. (Tabi yeraltı edebiyatı okumalarım çok az olduğu için belki yaygındır ama benim açımdan yineliyorum, gayet özgün:) Okumaya başladığımda ne bu, iğrenç, ne gereksiz ayrıntılar (ıstakoz nasıl yenir gibi konular) diye biraz itekleyerek başladım ama sonrasında ne olucak acaba sonrasında diyerek bıraktım. Gel gör ki bırak-başla yaptığım her gün şöyleydi benim için: of ne bu yine şimdi?, 15 sayfa okuyunca da bakıyordum ki sayfalar aslında ne çabuk ilerlemiş hatta 50+ sayfa bitmiş, çok tuhaf bir okuma deneyimi olmuş genele bakınca. Ortalamanın üstünde benim için kitap sevme anlamında. Bu sebeple önerimdir, kolay bir okuma asla değil ama tartışması uçtan uca çekiştirmesi çok keyifli olurdu ortak okuma yapmanı öneririm.
İyi okumalar -.-