Fefirrû ilellâh…”
Bazen insan ne yapacağını bilemez.
Kalbi daralır, dünya üstüne üstüne gelir.
Kaçmak ister… ama nereye?
İşte o an ayet fısıldar:
“Allah’a kaçın.”
Günahtan kaç, ama O’na doğru.
Korkudan kaç, ama O’na sığınarak.
İnsanlardan kaç, ama Rabbine yaklaşarak.
Çünkü dünyada kaçtığın her şey seni başka bir korkuya götürür.
Ama Allah’a kaçış, emniyettir.
Allah’a kaçış, huzurdur.
Allah’a kaçış, affa açılan kapıdır.
Belki de mesele güçlü olmak değil,
nereye kaçacağını bilmektir.
Ve en güvenli kaçış,
secdeye doğrudur… 🤍