"Her şeyi bir yas tülünün ardından görmek dermansız kişiliklere özgüdür; ruh kendi ufuklarını kendi açar, göğü fırtınalı görmenizin nedeni karamsar ruhunuz."
Eski albümleri karıştırırken, saça takılan yapma güller gibi, dudaklarımızın bir kenarına iliştirilen tebessümler hep acı vermiştir bana. Gülümsemek insanlara yakışır elbet. Bundan neden mi acı duyuyorum? Çünkü insanlar gerçek hayatlarında birbirlerine çok az gülümsüyorlar.
Bir kilimi üzerinde sevgiliniz gezinecekmiş gibi, bir kaşkolu çocuğunuz boynuna dolayacakmış gibi dokur, bir binayı içinde anneniz oturacakmış gibi yaparsanız, ne o kilim eskir, ne o kaşkol solar, ne o bina yıkılır.