Sosyallik, insanın kendine açılan bir kapıymış.
İnsanlara yaklaştıkça aslında kendine yaklaşıyorsun.
Her yeni ortam, her yeni yüz biraz daha seni tamamlıyor.
Geriye dönüp bakınca eksik olan zaman değilmiş, temasmış.
Şimdi fark ediyorum; bu işin bir ucu yok.
Öğrenmenin de, denemenin de…
Yorulsam da ,tartışsam da bile içimde hep aynı istek var,hızımı alamıyorum:
daha fazlasını yaşamak, daha fazlasını denemek.
Çünkü heyecan, insanı diri tutan en güzel şey.