Taner Şahin
@Taner2002
11 okur puanı
Ocak 2026 tarihinde katıldı
Reklam
Kelebeğin Kanadını neden kırıyoruz?
Bir kelebeği haşere gibi hedef almak, vicdanın yönünü kaybetmesidir.
Zira kelebeğin fıtratı uçmaktır, konmaktır; gayesi hayatı taşımak, çiçekleri yeşertmek ve baharı sürdürmektir. Yaratılışında sadece 'üretmek' ve 'yaşatmak' olan bir varlığa, sırf fıtratının gereğini, yani vazifesini yerine getirdi diye zulüm reva mıdır?
Velev ki o kelebek, rüzgârın sevkiyle veya yol bilmezliğinden, zehirli bir çiçeğin üzerine konmuş olsun; bu anlık temas, onun ne fıtratındaki safiyeti bozar ne de taşıdığı poleni zehre dönüştürür. Gerçek adalet; çiçeğin zehrine bakıp üstündeki masum kelebeğin kanadını kırmayı reddetmek; mekânın kötülüğünü, misafirin niyetinden ayırt edebilmektir.
İkinci Şans
Ruhlar başlangıçta birbirine tam uyumlu 'yaratılmış' olsalar bile, dünyadaki zaman, sınıfsal roller ve alınan her bir karar insanı o ilk 'yaratılış' halinden geri dönülemez biçimde uzaklaştırır. Pierre ve Ève’in aşkı, imkansızlığa çarpmamış, sadece karakterlerin kendi inşa ettikleri duvarlara toslamıştır; zira dünya, uyumun hazır bulunduğu bir bekleme salonu değil, kararlarla şekillenen benliklerin sürekli değiştiği ve o ilk masumiyeti yitirdiği bir yerdir.