Taner Şen
@TanerrSEN
Hedef bir kitap okumak değil,okuyan birine dönüşmek ve okuduklarından ders alıp onlardan bir hayat oluşturmak. Nacizane; Hüseyin ve Çılgın Harfler - Vay Canına! Kitaplarının yazarı :)
Şu anda okuduğu kitap
Reklam
Ekranın soğuk ışığından başımızı kaldırıp, hayatın gerçek renklerine bakmaya hazır mıyız?
Elimdeki bu yığın, sadece eski telefonlardan ibaret bir 'teknoloji çöplüğü' değil; aslında çoğumuzun çocukluğundan bugüne kurduğu mesafeli ama bağımlı ilişkinin bir özeti. Şermin Yaşar’ın Telefon Melefon Yok! kitabı ise tam bu noktada, hem çocuklarımıza hem de biz yetişkinlere; 'Ekranın dışındaki dünya, içindekinden çok daha renkli ve yaşanmaya değer' diye fısıldıyor.
Bir eğitimci ve yazar olarak şunu çok iyi biliyorum: Çocuklarımızı dijital dünyanın esaretinden kurtarmak, onlara sadece 'telefonu bırak' demekle değil, 'gel bak, burada ne güzel oyunlar/hikayeler var' diyerek gerçek hayatın çekiciliğini göstermekle mümkün. Kitap, bu konuda tam bir rehber niteliğinde; hem düşündürüyor hem de gülümsetiyor.
Ekrana hapsolmuş bir çocukluktan, doğayla, sanatla ve birbirimizle kurduğumuz gerçek bağlara geri dönmek dileğiyle... Belki de ilk adım, bugün bir kitabı eline alıp sayfalarını çevirmektir.
Sizce de biraz dijital detoksa ihtiyacımız yok mu?"
İnstagram adresim: @hemdem.okur
“Sırtımdaki Kocaman Torba”yı okurken aslında hepimizin görünmeyen yükler taşıdığını düşündüm. Kitaptaki o kırmızı torba bana bazen içimize attığımız korkuları, üzüntüleri ve söyleyemediğimiz duyguları hatırlattı. Hikâyenin en çok sevdiğim yanı ise bunu çocukların anlayabileceği kadar sade ama yetişkinleri de düşündürecek kadar derin anlatabilmesiydi.
Kitabı okurken bazı sayfalarda kendimi gördüm diyebilirim. Çünkü bazen insanlar dışarıdan normal görünse bile içlerinde kocaman yükler taşıyabiliyor. Bence yazar bu duyguyu çok başarılı bir şekilde vermiş. Özellikle çizimlerle hikâyenin birbirini tamamlaması kitabın etkisini daha da artırmış.
İnternette kitabı okuyanların yorumlarına baktığımda birçok kişinin empati, duygu farkındalığı ve paylaşmanın önemi üzerinde durduğunu gördüm. Ben de aynı şekilde düşünüyorum. Çünkü kitap bana, insanın yükünü paylaşınca hafifleyebileceğini hissettirdi.
Bence “Sırtımdaki Kocaman Torba” sadece çocuklar için yazılmış bir hikâye değil. Aynı zamanda çocukların duygularını anlamak isteyen anne babalar, öğretmenler ve yetişkinler için de çok değerli bir kitap.
