Kaybetmek gösterir insana öldürmeye çalıştığı o duyguları ve yine kaybetmek kaldırır gerçeklere örülmüş duvarları. Şu dünyada daha büyük bir klişe varsa da ben bilmiyorum.
Ve bu dünyada kaybı tattığı halde bu döngüye yeniden kurban giden insandan daha büyük bir aptal var mı, onu da bilmiyorum.
Bildiğim bir şey var ama, ben büyük bir aptalım. Ama bu kez bildiğim bir şey daha var; o da büyük bir aptaldı.
Biri ölüme yaklaşır, diğeri ölüme yaklaşana. Biri düşer, diğeri koşar onun yanına. Çünkü kaybetmeyi düşünmekle kaybetmek arasındaki farkı kaybı tatmadan anlayamaz insan, o ince çizgide başka bir kayıp uçurumu vardır. Kimse o eşiğe gelmeden bilemez kaybetmenin onda açacağı yaraları.