Ayşegül
@Taralugesya
lisans
34 okur puanı
Temmuz 2022 tarihinde katıldı
İlk İncelemem
Puan vermedi·200 syf.·
2025 18. kitabı
Bu kitap, Şermin Yaşar’dan okuduğum ilk eser. Onun kalemiyle bu kadar geç tanışmış olmak, kalemiyle bugüne dek yollarımızın kesişmemesi bana biraz sitem ettiriyor elbette.
Anlatımı son derece akıcı; duygular gösterişe kaçmadan, pürüzsüz bir şekilde okura geçiyor. Bu da kitabı elden bırakmayı zorlaştırıyor. Ki dün başladığım kitabı bugün bitirdim.
Eser, her karakterin okura seslenmesiyle ilerliyor. Dışarıdan bakıldığında mutlu ve sorunsuz görünen hayatların, hikâye derinleştikçe ne kadar çok şey sakladığını fark ediyorsunuz. Herkesin kendine ait bir sırrı var ve eser, bir noktadan sonra sözü diğer karaktere bırakıyor: “Şimdi sıra sende. Sen de anlat içindekileri. Hiçbir yalanımız kalmasın.”
Okurken daha sayfaların en başından diğer karakterlerden çok Ethem’le bağ kurdum. Onun hiçbir yere ait hissedemeyişi, içinde hep bir eksiklik taşıması beni çok etkiledi. Uzun zamandır bir kitabı bu kadar içselleştirmemiştim. Yeni bir kitaba başlamak kolay olmayacak; çünkü bu hikâye benim için bitmedi, hâlâ içimde devam ediyor.
Şermin Yaşar’dan okuduğum ilk eser demiştim daha en başından. Son eseri de olmayacak. Çünkü eser içimde hafif tebessüm, öfke, kırgınlık bıraktı. İnsan hissetmek gibi. Kitap bizden biri. Şermin Yaşar da öyle. En sevdiğim kitaplar listesindeki yerini aldı.
Kitabı şiddetle tavsiye ediyorum.