Ayşegül

Ayşegül
@Taralugesya
Bazen öyle olur, insan kaçtığını kendi olduğunu unutunca, yola koyulur.
Sayfa 285
Her sözüyle yeni şüpheler ekebilirdi zihnime. Sonra onlara inanmamı bile sağlayabilirdi. Sadece konuşarak çıldırtabilirdi beni. Kelimeler çünkü, kelimeler can parçacıkları, kelimeler zehirli.
Sayfa 284
Dünya, dedim içimden, yuvarlak değil, hayır. Dünya çukur şeklinde. Derin bir çukur.
Sayfa 283
Sevgi, aşk, özenmek, bunlar talep edilmez. Sen talep ettiğin için değil, birileri vermek istediği için alırsın alacağın varsa. Kalbin arz-talep dengesi piyasalarınkine benzemiyor.
Sayfa 256
Vaktiyle var olmuş bir yokun nazikçe kendini anımsatmasıydı neticede bu sızı. Özlenmeye hak kazanacak denli mutlu etmiş bir lütuftan geriye kalana, sızı bile olsa, teselli diye bakardım.
Sayfa 146