Taranis

İnsanlar aradığında gelmezler, aramadığında keşke beni çağırsaydın derler.
Reklam
Senin resmin var mı orda, teneke kutularda, bakmıyorum Yalnız kalıplardan vurarak çıkardığım buz parçalarını Bazı akşamlar kalbimle karıştırıyorum.
Bir aydınlanma ruhu içinde felaket yalnızdık.
Feminizm değil, gerçek!
Miss Marple fahişeleri koklamaktan yorgun geliyor akşamları Öldürülmüş kadınlar gülümsüyor Piyano tuşları gibi arası kararmış dişleri ile Çözülmemiş cinayetler oratoryosu yazıyoruz Kadınlar öldürülmesin senfonisi Şeker de yiyebilsinler notalarla! Cinayetler saçlarını çözüyor, beyaz kadınların omuzlarına Ben yüzü kalpten kadınlar çizerek rahatlıyorum pastel boyayla Nedense hepsinin yüzüne Beyaz bir kedinin kara gölgesi düşüyor Buna gözyaşı demek mümkün belki Neme lazım güzel kadın sanatı yapıyoruz burada. Aydınlanan vakaları Miss Marpple yazıyor Karanlıkta kalanları taşeron usulü şaire veriyoruz. Yetki belgemiz yok, yine de Duruşmalara müdahil oluyoruz ara sıra Doğrudan zarar gördük diyoruz Doğrudan! Hakim bağırıyor Atın bu isterik karıları dışarıya! Geçmiyor zapta nedense hiçbir sözümüz.
Çocukken elektriklerin kesilmesini isterdim. Annem masal anlatırdı o zaman.