Taranis
@Taranis
149 okur puanı
Mart 2019 tarihinde katıldı
Kitap gerek kapağı gerek ismi ve gerek içeriği olsun şunu anlatmak istiyor: Mutlu olmak için çok şey var yeter ki görmeyi bil, her şeye rağmen yaşamak güzeldir. Güzel bir dili ve tuhaf alışılmadık bir anlatımı var diyebilirim. İlk sayfalarında bu durumu yadırgadım hatta ama sonra alıştım, hoşuma gitti. İçinde oldukça fazla hikaye var hepsi de ayrı ayrı konularla ilgili. Hikayeler öyle kısa betimlemeler o kadar net ki sanki kısa film izliyor gibiydim. Yer yer de gülümsedim, o aşılamak istediği olumlu enerjiyi, huzuru hissettim. Kitabı beğendim diyebilirim. Her şeye rağmen çok şükür ve Hayat Güzeldir bazen unutsak da...
Reklam
Puan vermedi·80 syf.··
2019 224. kitabı
·3 günde okudu
·Okunma: 25 Temmuz 2019 22:30
·Yükselmenin yolu dibi görmekten geçer. Kitabı kısaca özetlemek gerekirse nacizane bunu diyebilirim. Psikolojik tahlillerin yoğun olduğu insanlığın en dip köşelerini didik didik eden Stefan Zweig şaheseri. Bulunduğu çevrede insan olmanın gerçekten yaşamanın ne demek olduğunu bilmeyen, her türlü duygudan arınmış, sahte insanların mesken tuttuğu maskeli balo ortamındaki bir insanın bir gece bir suç işlemesi ve bunu takip eden aydınlanma sürecini içeren bir hikaye.
İnsanın kendini anlaması için ilk başta kendinin farkında olması gerekir. Bu farkındalık bazen ufak bir suç işlemek, bazen çeşitli zorluklardan geçmek, bir şeyle imtihan olmakla mümkün olabiliyor. Belki de gözdeki perdenin kalkması için bir yerden darbe ya da hasar gelmesi gerekir. Herkesin gerçekten yaşaması dileğiyle . İyi okumalar...
Oldukça etkileyicydi. Kitaba 9 puan verdim nedeni de çok fazla edebi bir doygunluk kazandırmaması . Zaten amaç da bu değil. Yazarın amacı bir farkındalık oluşturmak, bir şeyler üreterek, birilerine yardımcı olmaya çalışarak bir doygunluk kazanmak. Aslında kendi iç dünyamıza bakarsak bize en çok mutluluk veren şeyin üretmek faydalı olmak olduğunu çok rahat görebiliriz. Kral Kaybederse beni gerçekten sarstı. Öyle ibretlik bir yaşam öyküsü ki... Eminim herkes kendinden bir şeyler bulacak ve yazarın da umut ettiği gibi ona bir şeyler katacaktır. İnsan psikolojisi öyle karmaşık ve öyle dipsiz bir kuyu ki insan kendisine yabancılaşıyor. Geçmişte yaşadıklarımız geleceğimize yön veriyor. Aslında hiçbir insan kötü doğmaz, yaşadıkları onu buna iter. Kitap karakterimizde de bunu görüyoruz. Ne zaman kendinin farkında oluyor ve dışarıdaki bir gözle bakıyor yaşamına o zaman anlıyor kendini. Mal mülk görkemli bir yaşamın insanı huzura kavuşturmadığını sadece yüzümüze yerleşmiş bir maskeyle dolaştığımızı, bu hayattaki en önemli şeyin sevgi olduğunu bir kez daha yaşanmış bir hikaye ile anlamış oldum. Umarım herkes bir gün yaşamın anlamını keşfedebilir, kendim de dahil....
Enfes, enfes, enfes.... Denir ya hani bunu üç kelimeyle anlat, diyebileceğim tek şey bu. O benzetmeler, betimlemeler o söz sanatları. Aman yarabbim tam bir Edebiyat şöleni. Şairi sıradan bir şey anlatıyor sanırken o cümlelerin içinde sanki kayboldum. Gözümün önünden film sahneleri aktı, yüreğim cız etti, derin düşüncelere daldım, bazı cümleleri tekrar tekrar okudum ve başka şeyler hissettim. İnanılmaz gerçekten çünkü şiirle pek alakam da yoktu. Beni aldı götürdü soğuk sulara bıraktı Mamak....
Kitap ağırlıklı olarak ahlak üzerine ve hayatın birçok yönüne dair kısa kısa hikayeler ve vecizelerden oluşuyor. Hikayeciliğinden çok öğüt niteliği taşıyor aslında. Sanki görmüş geçirmiş hayatın her türlü cefasını cekmiş tecrübeli bir dededen nasihat dinliyormuş gibi.
Sadi'nin eserleri Osmanlı zamanında medreselerde okutulmuş incelenmiş yani ne kadar değerli olduğunu buradan anlayabiliriz aslında. Ara ara rastgele bir sayfa çevirip okunabilir. Benim beğendiğim ve bol bol altını çizdiğim bir kitap oldu Bostan. Gülistan da çok güzeldir.
Reklam