Annabel Lee
Senelerce, senelerce evveldi;
Bir deniz ülkesinde
Yaşayan bir kız vardı, bileceksiniz
İsmi Annabel Lee;
Hiçbir şey düşünmezdi sevilmekten
Sevmekden başka beni.
O çocuk ben çocuk, memleketimiz
O deniz ülkesiydi,
Sevdalı değil, karasevdalıydık
Ben ve Annabel Lee;
Göklerde uçan melekler bile
Kıskanırdı bizi.
Bir gün işte bu yüzden göze geldi,
O deniz ülkesinde,
Bu nasıl masa
Kadın masaya ıslak gözlüklerini koydu
Ve hatlarını örten hırkasını
Yarısini okuyabildigi kitabı koydu
Aldıklarını koydu, verdiklerini, veremediklerini
Çantasında unutulmuş C.D.F. ayracini koydu
Ve dilindeki son kahvenin buruk tadını
Tepeleme dolan çekirdek kabuğu kasesini
Mor carsaftaki serinliği
Çift çizgideki sıcaklığı koydu
Son olarak kadın
Yüzük parmağındaki boşluğu koydu masaya
Durmadan koyuyordu kadın
Masa da masaymis ha
Bir iki sallandı
Sallandı
......
..