Tavsiye üzerine aldığım Momo'yu bitirdim. Aylardır okuma aşkımın köreldiği, bir çok kitabı biteremeden yarım bıraktığım şu günlerde... Kısa sürede okuyup bitirdiğim Momo, her ne kadar çocuklara yönelik bir kitap olarak tanınsa da, özüne bakıldığında daha çok ebeveynlerin okuması gereken masalsı fantastik bir kitap. Kitabın verdiği mesaj çok mühim. "ZAMAN" Kısaca şöyle bir kitap incelemesi yaptım kendimce.
Hayatta en kıymetli şey ZAMAN deriz her fırsatta. Peki ya o çok kıymetli zamanımızı nasıl ve nerede harcıyoruz? Zamanımızı en çok ne çalıyor? Düşünüyor muyuz? Kitabı okuyanlar bilir. Zaman tasarruf şirketinin işçileri Duman adamlar. Yani zaman hırsızları. İnsanların daha kısa sürede daha çok işi yapabileceklerini, böylelikle zamandan tasarruf edebileceklerini teklif ediyorlar. İnsanların zamanını sözde satın alıyorlar. Bu sayede insanları makinalaşmış birer robot gibi kullanıp, donuk ve ifadesiz yüzler, iradesiz ve iletişimsiz ruhlar! sevgisiz saygısız ve anlayışsız birer insana dönüştürüyorlar. Böylelikle bütün insanlara ve dünyaya hükmetmeyi planlıyorlar.
Günümüzde de böyle değil mi? İnternet bağımlılığı, kontrolsüz cep telefonu kullanımı, gereksiz yere banka kartı harcamaları, lüks tutkusu, tüketim çılgınlığı vs... onca çalışmaya rağmen hâlâ yetişemiyoruz bir şeylere. İşte Duman adamlar bunların içinde. Usul usul yerleşmişler hayatımıza. Biz farkına bile varmadan. Ve boşa geçirilmiş onca zaman. İletişim aygıtlarının her imkanından yararlanabiliyorken, çocuklarımıza ya da sevdiklerimize yeterli zamanı ayıramıyoruz. Yani iletişemiyoruz. Bir tanıdığımızı bir yerde görünce "âhh ne zamandır seni aramak istiyordum ama bi' türlü vaktim olmadı" diyoruz. Hayır! Aslında çok vaktimiz vardı. Sadece önemsemedik, ihmal ettik. Çünkü başka önceliklerimiz vardı. Bu böyle