Aynalar gölgenin gölgesini yansıtıyor artık.Boşluk göz bebeklerinde.Boşluk içinde,rahminde.Bir ur halinde.Tırnaklarıyla kazıyıp çıkarmak istiyor.Kendini kanatıyor.Bacaklarından,parmaklarının arasından ve ruhundan süzülen kan onu delirtiyor.Çaresizce kaçmaya çalışıyor fakat duvarlara çarpıp yeniden boşluğun kucağına düşmekten başka bir şey yapamıyor.Tüm bu kanamalar,düşüşler,yapamayışlar,delirmeler,dağılmalar boyunca….
Boşluk hâla orada.