Ttt

Ttt
@Tbesiktask
"En ağır yük, artık taşımak istemediğin anılardır."
Kaybedilen en kıymetli eşyanın, servetin,her türlü dünya saadetinin acısı zamanla unutuluyor. Yalnız kaçırılan fırsatlar asla akıldan çıkmıyor ve her hatırlayışta insanın içini sızlatıyor.
Reklam
Şu koskocaman dünyada benim kadar yapayalnız dolaşan bir insan daha var mı acaba?
Boşluk bir şekilde giderilir de. Yokluğu peki ?
Bütün bunlara rağmen kafamda,onun hatırasını kirletecek bir şey yoktu. Onun boşluğunu değil,fakat yokluğunu hissedecektim...
Eğleniyorlardı. Yaşıyorlardı. Ve ben,kafamın içine ve yalnız kendi ruhuma kapanmakla onların üstünde değil, altında bulunduğumu anlıyordum.
Yavaş yavaş hislerim kütleşmişti. Hiçbir şeyden müteessir olmuyor, hiçbir şeye sevinmiyordum...
Reklam