"Andlara hep bol geldim,
küfürlere dar; dönüp baktım, ne göreyim,
yağmalamış gençliğimi yargıçlar!
Kendimin ayazıyım,
kalbimde ölü çocuklar…
Tufanlar ardımda ve buruşuk anılar.
Nedense hiç uslanmamış bozgunlar.
Oysa haklı ve haksız bütün kitaplar yazılmıştır.
Susuşlar eskimiş, küfürler edilmiştir.
Biliyorum, yalnızlıktan öte dostun yok insan;
insan ki bozuk paralarda bozgundur, yenilmiştir.
Şimdi bilekleri kesik bir intihardır yaşam…"