Cemile, bu coğrafyadaki kadınların hikayesinin yeniden okunmasıdır. Meğer coğrafya fark etmeksizin Türk geleneğinde kadın hep aynı hikayenin oyuncusuymuş. Oğlunu savaşa gönderen, evlat hasretiyle yanıp tutuşan yüreğini vatan sevgisi ile uyuşturmaya çalışan analar. Kocası tarafından ufacık bir sevgi sözcüğü ile avunmaya can atan ama örf ile gelenek ile görünmez hale gelen gencecik kadınlar. Tüm bu acıların yanında hayatın tüm zorluklarına karşı mertçe mücadele eden kadınlar.
Kadın duygudur; sevgidir, şefkattir, yumuşacık sahiplenmedir. Bunları bulamayan kadın hakkıyla sevilen , şefkat gösterilen, sahibi olmadan sahiplenilen diyarlara doğru sessizce uzaklaşır.
Bu kitap ''Ayıp ve örf'' ile istediği gibi yaşayamayan kadınların ve erkeklerin hikayesidir.
Yine bir İskender Pala klasiği. Bir kurgu etrafında sembollerin, dinler tarihinin, psikolojinin , felsefenin zarifçe ele alınması. Bazı kitapları okuduğunuzda kitap biter de - Ee ne kattı şimdi bana diye sorgularken bulursunuz ya kendinizi bu duyguyu İskender Pala, kitaplarında hiç yasatmiyor. Her kitap müthiş bir tarihi bilgi ile sizi sıkmadan güzel bir hikaye etrafında yığınla şey öğretip dahalarını öğrenmek için soru işaretleri oluşturuyor.
Akşam Yıldızı kitabında da bunları buluyoruz.İlk ibadet,ilk mabet,ilk medeniyet ilk yerleşik yaşam. İnsanın tanrıya yaklaşmak için yaptığı tüm çabalar.
İnsanlik tarihinde ne kadar geriye gidersek gidelim insanın kendini ve yaşadığı evreni anlamlandirma cabasi hiç değişmiyor. Bu anlamlandirma hep bir ilk nedende son buluyor.
Bu kitapla kendi varoluşunuzu sorgularken hakikati bulma çabası içine gireceksiniz.
Dinler tarihi ile ilgiliyseniz ,kadim insanları merak ediyorsanız tavsiyedir efendim.
Esra hanımın analizlerini beğenen biri olarak bu kitap maalesef tatmin etmedi beni. Tüm klişe roman ve filmlerde görmeye alıştığımız; çevresindeki tüm erkeklerin başını döndüren güzellikte, kariyer sahibi, zengin bir kadın ve sadece yine bu klişe film ve romanlarda görünen zengin, sahiplenici, öfke problemi olsa da sevdiği kadıni incitmeyen bir bey. Öfke problemi olan erkek, sevdiği kadini algıda ayırt etmiş sadece ona göstermiyor öfkesini.(!) Maalesef bu kurgudan "öfkeli olsa da bak kadınını sahipleniyor, öfkesini ona yoneltmiyor" diyecek çok kadın var . İlişkiler,kişilerin özellikleri beni rahatsız etti. Ama "her suçlu geçmişinde kurbandır" mesajı güzeldi.
Zamanın içine doğunca sanki hiç bitmeyecekmiscesine yaşıyoruz. Ne zaman ki sona yaklaşıyoruz kıymeti anlaşılıyor. Zaman denilen şu çağlayan da debelenip dururken yaşadığımızı idrak etmek zor bir hale geliyor. Hayatin güzelliklerini(bir bebek sesi,çocuğun neşesi, bir kuş civiltisi, rüzgarın tenimizde yarattığı dokunuş) doyasıya yaşamak yerine gündelik stresler içinde boğulup kalmışlığızi bu kitap öyle güzel bir metaforla ele almış ki insan bir durup düşünüyor. Acaba kendi zamanimi ne kadar yaşıyorum? Bittiğinde tadı damağımda kalan bir kitap oldu. Teşekkürler o güzel nöronlarına
