Muhakkak ki Allah adaleti, İyiliği ve yakınlığı olana (özellikle akrabaya muhtaç oldukları şeyleri) vermeyi emreder; ahlâksızlığı/hayasızlığı, fenâlığı, zulmü/azgınlığı yasaklar. İyice anlayıp tutasınız diye size (böylece) öğüt verir. (Nahl,90)
İbni Mes'ûd (ra.); "Kur'an âyetleri içinde, hayrı da şerri de en toplu surette bir araya getiren bu âyettir." demiştir. Osman b. Mazûn'un (ra.) müslüman olmasına bu âyet sebep olmuştur. Bu âyetin hutbelerin sonunda okunması Ömer b. Abdülaziz'in hilafeti sırasında ve onun talimatıyla başlamıştır.