"Korku cezadan fenadır, çünkü ceza elle tutulur bir şeydir ve o dehşet verici belirsizlikle, o korkunç ve sonsuz gerginlikle kıyaslandığında çok daha ağırdır."
Sekiz yıllık huzurlu, sakin bir mutluluk yaşamış, onun çocuklarını doğurmuş, onunla bir yuvayı ve sayısız mahrem saati paylaşmıştı; ne var ki şimdi, adamın nasıl davranabileceğini tartarken, onun kendisine ne kadar yabancı, ne kadar bilinmez olduğunu fark ediyordu.
Tüm dünyanın içi boşalmış,koflaşmıştı,sadece donuk bedeninin içinde kendi kalbinin gürültüyle, vahşice göğüs kafesini döndüğünü işitti; ağrı, her kalp atışı bir ağrıydı.
İnsanlar; üzüntünün derinliklerinde kaybolup yuvarlansalar da farkına varmadan umutla bağlı olan, tutunabilecekleri ince bir ip arayışına gireceklerdir.