Bütün yalnızlar gibi özgür ve bütün özgürler gibi yalnızız. İlk cümleden itibaren insanı içine çeken bu hikaye de tutkuyu,hayal kırıklığını, ümidi, ümitsizliği, yüzleşmeyi ve daha nice hissi yaşıyorsunuz ve kendinize soracağınız tek soru o kadının yerin de ben olsam napardım diye düşünüyorsunuz. Okumalısınız :)
Satranç da aşk gibi tek başına oynanmayan bir oyundu. Zweig’in son eseri ama insan yaşamının yansımalarının görüldüğü en iyi eserlerinden biri olabilir.