Sena Ersöz
@TheArmor
Kitapsız yaşamak kör, sağır ve dilsiz yaşamaktır.
-Mustafa Kemal Atatürk
Love travelling
Mutsuz olduğumuz zamanlar, başkalarının mutsuzluğunu daha derinden hissetmez miyiz?
O zamanlarda duygular yok olmak yerine yoğunlaşır.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Hyunam-Dong Kitabevi1000Kitap
Hyunam-Dong Kitabevi
kitapta adı geçen kitapları merak edenler için:
1- muriel barbery – kirpinin zerafeti
2- monika maron – animal triste
3- j.d. salinger – çavdar tarlasında çocuklar
4- lee byeong-han – avrasya deneyimleri
5- elizabeth strout – kadınlar daha yalnız
6- pascal mercier – lizbon'a gece treni
7- joshua d. greene – doğrular ve yanlışlar
8- laura esquivel – acı çikolata
9- cho hae-jin – Işık Muhafızı
10- jawaharlal nehru, dünya tarihi
11- seymour bernstein – seymour bernstein'ın sözleri
12- kim keum-hee – too bright for romance
13- choi eunyoung – shoko's smile
14- johann wolfgang von goethe – faust, doğu batı yayınları
15- david frayne – çalışmanın reddi
16- max weber – protestan ahlakı, bilgesu yayıncılık
17- eric fromm – sahip olmak ya da olmak, say yayınları
18- aristoteles – nikomakhos'a etik
19- park wansuh – akşam karşılaşması
20- park wansuh – ayakta duran kadın
21- hirokazu koreeda – fırtınadan sonra
22- hermann hesse – Demian
23- nikos kazancakis – zorba
24- kent haruf – ruhların sonbaharı
25- j.d. salinger – franny ve zooey
Her gün olmasa da sık sık olmasa da bizler de bu kadarına sahip olmanın yeterli olduğunu fark ettiğimiz anlarla karşılaşıyoruz.
Endişe ve sabırsızlığın kaybolduğu o anlarda bunca zaman elimizden geleni yapıp bugünlere kadar gelen benliğimizle gurur duyuyoruz.
Ben işin bir merdiven olduğunu düşünmüştüm ;zirveye ulaşmak adına çıktığımız bir merdiven. Ama iş denilen aslında yemek gibi bir şeydi. Her gün yenilen yemek... Vücudumu,kalbimi,zihnimi ve ruhumu etkileyen yiyeceklerdi.Dünyada alelacele yenilen yemekler de, tadına vararak yavaşça yenilen yemekler de vardır. Ben artık sıradan yemekleri içtenlikle yiyen bir insan olmak istiyorum,kendi iyiliğim için.
Başkaları için çalışıyor olsam bile kendim için de çalıştığımı unutmamalıyım. Bunu kendim uğruna yaptığım için üstünkörü yapmamalıyım. Bundan daha önemlisi, çalıştığım anda da, çalışmadığım anda da benliğimi kaybetmemeliyim. Çalışma hayatım tatmin edici de, mutlu edici de değilse, her günüm anlamsız ve acı verici ise başka bir iş bulmam gerektiğini unutmamalıyım; çünkü ben bana verilen tek hayatı yaşıyorum.