Ama gözyaşlarından utanmamız gerekmiyordu çünkü gözyaşları, bir insanın cesaretlerin en büyüğüne, acı çekme cesaretine sahip olduğuna tanıklık ediyordu.Ancak çok az kişi bunu kavrıyordu.Ödemden nasıl kurtulduğuna ilişkin sorumu,"Gözyaşlarımla dışarı akıttım" diye yanıtlayan bir yoldaşım gibi,bazıları ağladıklarını utana sıkıla itiraf ediyordu.