Yazar:
Sait Faik Abasıyanık
Tahmini Okuma Süresi:
4 sa. 5 dk.
Sayfa Sayısı:
144
Basım Tarihi:
Mayıs 2021
İlk Yayın Tarihi:
1952
Yayınevi:
Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları
Orijinal Dil:
Türkçe
Orijinal Ülke:
Türkiye
ISBN:
9786254054372
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Diğer Baskılar
15 diğer baskı · Tümünü Göster
Son Kuşlar
15,6bin okunmaTürkiye İş Bankası Kültür Yayınları · Ocak 2019 · 134 s.
Son Kuşlar
778 okunmaYapı Kredi Yayınları · 1 Ekim 2010 · 102 s.
Son Kuşlar
214 okunmaTürkiye İş Bankası Kültür Yayınları · Mayıs 2021 · 144 s.
Son Kuşlar
174 okunmaThe Kitap Yayınları · Nisan 2025 · 128 s.
Son Kuşlar
121 okunmaTürkiye İş Bankası Kültür Yayınları · Mayıs 2021 · 144 s.
Son Kuşlar
42 okunmaVarlık Yayınları · 1952 · 112 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
On dokuz hikayeden oluşan Son Kuşlar kitabında en sevdiğim hikaye kitaba da ismini veren Son Kuşlar oldu. Küçücük kuşlardan et bile çıkmayacakken onları sadece pilava katmak için avlıyorlar. İlerleyen zamanlarda artık kuşlar gelmez oluyor.
"Vaktiyle bu Ada'ya bu zamanda kuşlar uğrardı. Cıvıl cıvıl öterlerdi. Küme küme bir ağaçtan ötekine konarlardı.
İki senedir gelmiyorlar.
Belki geliyorlar da ben farkına varmıyorum."
Kuşlar gelmiyor ama artık gökyüzünü uçaklar doldurmuş onların sesi geliyor.
İnsanlar kendi bahçelerini süslemek için yollardaki çimenleri yok ediyorlar. Bu da yine doğanın güzelliklerini bozuyor ve çamurlaşmaya sebep oluyor.
"Kuşları boğdular, çimenleri söktüler, yollar çamur içinde kaldı."
Daha sonraki öykülerinde Mercan Usta'yı ve Barba Antimos'u anlatan Abasıyanık sanata, doğaya saygısı olduğunu gösteriyor. Adaları seviyor, ada yaşantısını, denizleri seviyor. Hayvanları köpekleri ve kuşları seven bir insan olarak bize de güzel hikayeler bırakmış.
"Dünya değişiyor dostlarım. Günün birinde gökyüzünde güz mevsiminde artık esmer lekeler göremeyeceksiniz. Günün birinde yol kenarlarında toprak anamızın koyu yeşil saçlarını da göremeyeceksiniz. Bizim için değil ama, çocuklar, sizin için kötü olacak. Biz kuşları ve yeşillikleri çok gördük. Sizin için kötü olacak. Benden hikayesi."
Abasıyanık Anadolu 'dan çok deniz kıyısı ve ada hayatını kaleme almış . Kıyıdaki denizciler, balıkçılar, boyacılari , küçük hikâyeler ile hayatlars dokunmuş. Gözlem yeteneği ile ele aldığı bu eser insanlığın gerçek tarafını göstermek istemiş "Son kuşlar "kitabı ile .
Dışarıda tatlı bir yağmur var iken, camın arkasından, demli bir çay eşliğinde okunabilecek öykü kitabı. Bu kitabın gelirleri ise Darüşşafaka'ya yardım olarak gitmektedir. Sait Faik Abasıyanık'a selam olsun.
Gençliğinde bir hayli görmüş geçirmiş ve sonra sade bir hayat tercihi ile durulmuş Abasıyanık’ın bu dönemine ait, kendine biriktirdiği, bahsetmeye değer bulduğu kişiler ve tecrübe ettiği olayları hikayeler halinde sunduğu kitabıdır.
Yazarın hızlı gençlik yıllarına kıyasla çok daha sakin denebilecek ada hayatına geçtiği dönemlerin hangisinin zihinsel bağlamda onun için daha yorucu olduğu bilinmez ancak, içinde biriken boşluk duygusunun dışavurumunun ağır bastığı hikayelerden onun kendini hem insanlardan uzak konumlandırıp yine de cazip yanlarından ötürü onlara yakın durarak (fiziksel olmasa da tefekkür haliyle) sürekli bir arayış halinde görmek mümkün. Bu varsayımla bile, benzer hisseden okurlar için umut aşılayan bir kitap. Bir diğer yazarın da dediği gibi; en çok güvendiğiniz, en çok şüphelendikleriniz olsun ve en fazla onlarla iş yapın.
Sait Faik Abasıyanık Son Kuşlar yazar kitabında doğaya doğadaki detayları hayvanlara yapılanlara vurgu yapmış çevresini o kadar güzel incelemiş insanları tüm detaylarıyla bakmış tam bir yazar gözüyle anlatmış. Ben severek okudum.
Yaklaşık bir aydır 134 sayfalık kitabı bitirmeye çalışıyorum... Kitaptan sınav olacağım için kendimi bitirmek için zorladım yoksa çoktan yarım bırakmıştım. Çok sıkıcı hiç akıcı değil. Bir sürü betimleme ve açıklamalar var. Durum hikayesi sevmiyorsanız okumanızı önermem.
Puan vermedi·144 syf.··
Beğendi
·2021 61. kitabı
·24 saatte okudu
·Okunma: 29 Haziran 2021 00:08
“Haritada Bir Nokta” hikayesinde kendi kendine yazı bile yazmayacağına dair söz verdiğini belirtse de, haksızlıklara ve insanoğlunun hırsına tanık olunca, “ Yazmasam deli olacaktım” diyen Sait Faik...
Üstadın hikayelerini herkes sevemez. Farklı bir tarzı vardır. Farklı bir tat bırakır okuyucuda. Bir çok hikayesi de çok sevdiğini belirttiği adalarda geçer. Bu eserinde de birbirinden güzel hikayeleri var. Özelikle kitabın sonunda Bedri Rahmi Eyüboğlu’nun “Sait’ten Hatıralar” yazısı da oldukça keyifli.
Yazar deniz hayatını sevdiği için,bu durum hikayelerine fazla yansımış. Ayrıca Ömer Seyfettin gibi akıcı öyküler aklınıza gelmesin. Hikayelerin çoğu durum öyküsü. Durum öyküsü normal hikayeler gibi değil,insanı sıkan bir tarzı var.
Okurken Delirten
Yıllar önce Semaver adlı kitabını okuyup beğenmemiştim. Maalesef şimdi de bir fark olmadı. Kitabın içinde 19 hikâye var. Çoğunda aynı temayı işlemiş; ada, deniz, balıkçılık...Ama sorun şu ki aynı olay, aynı kelime ve cümleler vardı.
"Yazı yazmak ciddi bir iştir, rastgele olmaz ama ben rastgele yazıyorum ne yapayım." diyor yazar kendi de kabul etmiş sığ ve tekrarlar ile dolu olduğunu.
Bir yerinde ise "Yazmasam deli olacaktım." diyor yazıp bizi okurken deli etmek istemiş galiba.Yazmak zor iştir ama bir o kadar da rahatlatıcı. Keşke sadece kendi için günlük yazsaydı dedirtti. Çok sıkıldım ve zorla bitirdim. Sevenlere saygım var ama benim için Abasıyanık sayfası kapanmıştır. :(
Kirlenin. Kirlenmek güzeldir…·134 syf.·Edebiyat
10/10
2024 269. kitabı
Samatya çocuğuydu babam . Dedemin dedesinden itibaren başlayan bir İstanbul öyküsü aileminki.Hani şu Ermeni ve Rum komşuları olan, memurların, ortaokul ve liseye başlayan erkek öğrencilerin, takım elbiselerini Rum terziye diktirdiği, ayakkabılarını Ermeni asıllı ayakkabı ustasında tamir ettirdiği eski İstanbul mahallesi. Yeni nesillere masal gibi geliyor bu anekdotlar ama ben bu öykülerle büyüdüm.Sadece anlatmadılar bana aynı zamanda okuttular bana bu öyküleri ailem. Kendi hatıralarını okutur gibi okuttular. Sait Faik ‘bizden’ biriydi. ‘Bizim’ hikayemizi anlatıyordu. Çok erken denilebilecek yaşta tanıştım Sait Faik hikayeleri ile .Daha ilkokuldayken babam işten eve geldiğinde elime Sait Faik kitabı verir sesli okumamı isterdi benden. O eline gazetesini alır ve bir sigara yakar “merak etme kulağım sende, sen oku” derdi. Benim okuma hızımın artacağını da eklerdi mutlaka. Ben gerçekten babamın beni dinleyip dinlemediğini anlamak için hikayelerin bazı yerlerini atlar, bazı cümleleri de değiştirerek okurdum. Anında düzeltirdi beni. “O hikaye öyle devam etmiyor” ya da “sonu öyle bitmiyor” diye beni uyarırdı. “Bir de beni kandırıyor boyuna bakmadan “der bıyık altından gülerdi.Okuduğum bazı bölümlerde gözleri okuduğu gazeteden uzaklara dalardı. Acı acı yutkunduğu olurdu. Ne de olsa;
“Mesutları çok az bir mahallenin çocukları değil miydiler?” 
Semaver
“Kınalıada’da bir ev” hikayesini ne zaman okusam acı acı gülümserdi. 1964 kararıyla diğer Rumlar gibi İstanbul’dan göç etmek zorunda kalan, mahallelerindeki çocukluk aşkı Rum kızını mı hatırlıyordu bilmiyorum.:)
“Onu vapurda ikinci mevkiin tahtaları üzerinde Rumca konuşurken dinlerim. Rumca bir kelime anlamadan ne söylediklerini bilir gibiyimdir.”
Dedem özellikle Sait Faik hikayeleri yayımlanıyor diye Varlık dergisi alır ve
Semaver
“Kınalıada’da bir ev” hikayesini ne zaman okusam acı acı gülümserdi. 1964 kararıyla diğer Rumlar gibi İstanbul’dan göç etmek zorunda kalan, mahallelerindeki çocukluk aşkı Rum kızını mı hatırlıyordu bilmiyorum.:)
“Onu vapurda ikinci mevkiin tahtaları üzerinde Rumca konuşurken dinlerim. Rumca bir kelime anlamadan ne söylediklerini bilir gibiyimdir.”
Dedem özellikle Sait Faik hikayeleri yayımlanıyor diye Varlık dergisi alır veYazar Hakkında
Sait Faik AbasıyanıkYazar · 40 kitap
Sait Faik Abasıyanık ya da Sait Faik, Türk öykü, roman ve şiir yazarıdır. Türk hikâyeciliğinin önde gelen yazarlarından sayılan Abasıyanık, çağdaş hikâyeciliğe yaptığı katkılarla Türk edebiyatında bir dönüm noktası sayılır. Modern Türk hikâyeciliğinin öncülerinden olan Sait Faik, getirdiği yeniliklerle "kökü kendisinde olan" bir yazar olarak kabul edilir.
Klasik öykü tekniğini yıkarak doğayı ve insanları basit, samimi, hem iyi hem kötü taraflarıyla oldukları gibi fakat şiirsel ve usta bir dille anlatmıştır. Bunu yaparken diğer çoğu Cumhuriyet sonrası sanatçısı gibi Batı'daki gelişmelere bağlı kalmamış, hiçbir edebî anlayışın etkisinde hareket etmemiş ve belli bir tarzın takipçisi olmamıştır. Toplumun problemlerine değil bireyin toplum içindeki sorunlarına yönelen yazar, öykülerinde çoğunlukla kendisinden yola çıkıp bireyler hakkında yazarak insan gerçeğini anlamaya çalışır. Çoğunlukla şehirli alt sınıfın hayatını yazan Abasıyanık, balıkçı, işsiz, kıraathane sahibi gibi karakterleri anlatır. İnsanların yaşama biçimlerini, isteklerini, tasalarını, korkularını ve sevinçlerini irdeleyerek, toplum meselelerinden çok "insanı ele alan sanatçılar" sınıfında yer alır.
1930'larda başladığı yazı hayatı boyunca "sorumlu avare", "gözlemci balıkçı", "çakırkeyf sirozlu", "küfürbaz şair", "müflis tacir", "züğürt yazar", "hamdolsun diyemeyen rantiye", "anadan doğma çevreci" gibi sıfatlarla anılan Abasıyanık'ın tüm yazdıkları bir şair duyarlılığı içermektedir. Hikâye, roman, şiir yazan, çeviriler ve röportajlar yapan sanatçı bütün bu türleri kendine özgü tarzı ile kaynaştırmıştır. Yazarın, anlık heyecanlarını yansıtan izlenimci ve fovist ressamların üslubunu anımsatan bir tarzı olduğu söylenmiştir. Kendi özgün dilini oluştururken André Gide, Comte de Lautréamont, Jean Genet gibi isimlerden etkilenen Abasıyanık, kendisinden sonra gelen Ferit Edgü, Adalet Ağaoğlu, Demir Özlü gibi pek çok yazara da öncülük etmiştir. Ölümünün ardından Burgaz Adası'ndaki evi müzeye dönüştürülen yazar adına her sene öykü ödülü de verilmektedir.
