"Bu hayat,bu şeyler benimdir" diyen herkes yanılmıştır. Boş bir inançtır bu. Hayatını ölümün elinden kurtaramayan insan, bu benim hayatımdır deme hakkına sahip değildir. İnsan yalnızca şunu söyleyebilir:" Bu hayat bana sadece verilmiştir."
"Büyük suskunluk. Bağırış, çağırış, haykırışların arasında gizlenen küçüklerin büyük acıları. Genelde ölümlerde yaşanır ama sair zamanda da açığa çıkabilir büyük suskunluk. Temel nedeni, yetişkinlerin çocukların acı çekebileceği gerçeğini görmezden gelmeleridir."
"Muhayyile. İnsanın dış dünyadan kopup, dalıp gittiği yer. İnsanın yaşadığı andan sıyrılıp geçmişe ve geleceğe salınabildiği biricik yerdir orası. Aklın hizmetkârı ve tasvircisi olarak iş görür. İnsan, muhayyilesinde resimler eşliğinde düşünür. Bu resimlere hayal yada imge diyorsunuz sizler. Muhayyile, içerik olarak hayal ve imgelerden oluşsa da , hakikate örnek olmak ve hakikatten yardım almak şartıyla kaygı ve kuruntulardan arınıp gerçeğin, hakikatin inşasına hizmet edebilir. Somut idealler, gayeler, amaçlar önce muhayyilede tasvir edilir, şekil bulur, sonra dış dünyada gerçekleştirilmeye çalışılır. İnsana verilen en önemli yeteneklerden biridir bu."
"Bana göre, sana göre, ona göre en uygun ölüm zamanı diye birşey yoktur. En uygun ölüm zamanı, insanın öldüğü zamandır. Bunun başka bir izahı da yoktur, aramak abesle iştigaldir , çok bilmiştir , kibirdir. Bir insan öldüyse eğer, onun için en uygun ölüm zamanı gelmiştir."