Ölü sandığı varlığa, "Tanrı nerede?" diye sormuş. Şu yanıtı vermişti ruhu: "Tanrı her yerde, sende, herkeste. Yargılıyor, dinliyor seni, öğütler veriyor sana; şu an birlikte düşünen ve birlikte rüya gören sensin, ben'im O Tanrı, - ve hiç terk etmedik birbirimizi ve bizler ebediyiz!"
Ölsem kavuşurdum Aurélia'ya, ölmediğime üzüldüm. Ama birden anladım, böyle bir ölüme bile layık değildim. Onu yitirdikten sonra sürdürdüğüm yaşamı acı acı anımsadım. Aurélia'yi, onu hiç unutmamıştım, böyle bir şey hiç olmamıştı, ancak, kolay aşklar peşinde koşup anısına saygısızlık etmiştim.