Leyla
@Theant
Bir kütüphane bir odadan çok daha fazlasıdır.
Bir kaçıştır. Yüzlerce kaçış kapısıdır.
Ne kafa kaldı bende ne his,
Her halde aşka mağlûp oldu nefis;
Sevgimi dahi tarif edemedim ona,
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Eski hâtıralar benliğimi de sarmış,
Meğer bu dünyada unutmak varmış,
Şimdi bir hayâl oldu o eski mazim,
Artık geçen günlerim dertli ve hazin.
Fazla konuşsam manyak diyorlar
Az konuşursam şizo diyorlar
Etrafa koşsam psiko diyorlar
Sen de şaşırdın ah tımarhane.
Yan Ali yan yanmanın esas günü gelmekte
Sevgilimin iç yüzü acıyla bilinmekte
Say şu vefasızlığı gözyaşımı dökerek
Izdırap tohumunu o gönlüme ekerek.
Canım dedim ne oldu dudak kıvırdı birden
Nasıl da gitmektesin zaman denen nehirden
Bir bakış için neler fedaya hazır,
Duygudan uzak başı boş arzulara nazır.
Sen ömrünü yoluna diyet diyerek koydun,
Adem gibi duyarak Havva gözünü oydun
O hâlâ utanmadı harap ettiği bağdan
Zamane esir doldu zamane ağından.
Fakat his ölmez Ali hesabı aynen çıkar
Sevgiyi ezen dişi bir gün şaşkınca bakar
Sen vefanın kurbanı O nankörlüğünün özü
İnan ki nedametle bir gün kan taşır gözü.
Sende her çiçekten bir parça var.
Yüzün papatya yanakların gül
Dudaklarının renginde menekşe mi var?
Zambak mı senin kadar narin yoksa sümbül
Hayır bir parçası değil sende
Her çiçeğin bir bütünü var.
Hangi gül yanaklarının renginde
Dudaklarının renginde menekşe mi var?