Martin,insan organizmasının en yüce amacına aşkla ulaştığını,Aşkın sorgulanmaması,bilakis yaşamın en büyük mükafatı olarak kabul edilmesi gerektiği sonucuna varıyordu.
Dolayısıyla sevgiliyi tüm yaratıkların üzerinde kutsal bir varlık olarak addediyordu ve 'tanrı'nın çılgın aşığının' yeryüzünün tüm nimetlerinin,varlık ve hükmünün,kamuoyunun ve takdirin,bizzat yaşamın üzerinde yükselip "bir öpücükle öldüğünü" düşünmek ona haz veriyordu.