Kendimi unutunca seni yaşıyorum
Yaşamak
Bu ânı yaşamaktır
Kim olduğunu bilmek istemiyorum
Yalnız etrafında nefes almalıyım
Seninle bir bahçedeyiz geliyor bana
Orada hem var hem yok gibiyim
Daha doğrusu bütün bir bahçe oluyorum
İnsanlığımdan çıkarak
İbrâhîm
İçimdeki putları devir
Elindeki baltayla
Kırılan putların yerine
Yenilerini koyan kim
Güneş buzdan evimi yıktı
Koca buzlar düştü
Putların boyunları kırıldı
İbrâhîm
Güneşi evime sokan kim
Asma bahçelerinde dolaşan güzelleri
Buhtunnasır put yaptı
Ben ki zamansız bahçeleri kucakladım
Güzeller bende kaldı
İbrâhîm
Gönlümü put sanıp da kıran kim
Ne zaman oldu bilinmez ama ikisinin arasında kocaman bir nehir oluşmuştu; gemi de sandal da yasaktı, nehrin iki ayrı yakası boyunca kendi düşüncelerinin yolunda yürümekten başka çareleri yoktu.