Dante
@Thegallavich
64 okur puanı
Kasım 2022 tarihinde katıldı
BİR DOSTU ŞEREFLENDİRMEK...
Manon Siyahgaga "Efendimiz yok bizim," dedi. Bir kraliçenin sesiyle konuşuyordu. Altın rengi gözleri ışıldıyordu. "Bir dostu şereflendirmeye geldik."
"Buraya gelmemizin nedeni Aelin Galathynius'a verilen sözü tutmak. Onun bize söz verdiği şey için savaşmak."
Darrow sessizce "Neymiş o peki?"
Manon gülümsedi. "Daha iyi bir dünya."
Reklam
"Evvel zaman içinde, kalbur saman içinde, çok uzun zaman önce küle dönen bir ülkede krallığını çok seven, genç bir prenses yaşarmış..."
HEM CHAOL'A HEM GAVRİEL'A KOCAMAN SARILMAK İSTEDİM.
"Aedion beni affetmeyi seçerse."
"Affedecek," dedi Chaol.
"Neden bu kadar eminsin?"
" Çünkü sen onun babasısın," dedi. "Aranızda ne olursa olsun Aedion seni affetmeyi isteyecektir hep." İşte Chaol'un kendi gizli utancı buydu. Babasının yaptığı onca şeye rağmen içinde kopan savaş. Annesinin yazdığı bir sandık dolusu mektuba rağmen.
"Aedion kendince senin Aelin'ı Aelin'ın ya da Rowan'ın değil, onun hatırı için kurtarmaya gittiğini fark edecektir. Yine onun için onlarla kalıp bu orduda savaştığını da."
Aslan kuzeye baktı. Gözleri parladı. "Umarım haklısındır."
Gavriel yaptığı ve yapacağı her şeyi Aedion için yaptığı fikrini inkar etmeye yeltenmedi. Kuzeye, mutlak bir cehenneme onun için at sürdüğünü inkar etmeye.
Savaşçı atıyla Chaol'dan uzaklaşacakken Chaol'un ağzından
"Keşke... Keşke şanslı biri olsaydım da babam sen olsaydın," sözleri dökülüverdi.
"Yarın ölmezsem günün sonunda seni öpebilir miyim?"
"Yarın ölmezsen konuşuruz Aedion. O zaman bakarız."
Gavriel'a o kadar üzülüyorum ki
"Benim senin elindeki fırsatım hiç olmadı. Başından beri yanında olup oğlumun bir erkeğe dönüşmesini görme fırsatım."
Reklam