MD
@Thekitrunner
"Sanma ki hakkın kalır âdemde,
Kağıt da şahittir yazan kalem de.
Bırak ertelensin tüm duruşmalar,
Şaşmaz adalet ilahi âlemde..."
575 okur puanı
Kasım 2019 tarihinde katıldı
Yelken Kulaklı Uyumsuz Çocuk...Edebiyat
Yelken kulaklı bir uyumsuzum ben…
Babadan evlatlarına sadece genetik miras mı kalır, yoksa bir insanın kaderi de mi babadan tevarüs eder?
Babasına benzememek için kasabadan şehre iş aramaya gelen çocuk yaştaki Bedran'ın iş ararken kendini bulmasını, kentteki çarpık ilişkileri, siyasi buhranın hüküm sürdüğü bir dönemde üniversite okumaya çalışan üç arkadaşın bir bodrum katındaki hayatta kalma mücadelesini anlatıyor Sonsuzluğa Nokta…
Geriye dönüşlü anlatımla, müphem bir zaman döngüsü çerçevesinde ilerleyen eserde düş ile gerçek , yazar, anlatıcı ve kahraman iç içe geçiyor. Post modern bir anlayışa sahip romanda doğrusal ya da kronolojik bir olay örgüsünden bahsedemeyiz. Yazar hangi konuyu hangi zamanda anlatmak istemişse öyle anlatmış.
Toptaş için aslında anlattığı konunun çok vurucu olması gerekmiyor, yazarın o kadar kuvvetli üslubu var ki, bana göre dili muhtevanın her halükarda önüne geçiyor. Özellikle kendi şahsına münhasır ikilemeler, kelime oyunları, canlı ve renkli betimlemeler, nesnelere ruh verme kabiliyeti, hayallerini bir tiyatro sahnesi gibi dekore etmesi ve bunu da şiirsel bir söyleyişle dile getirmesi bunun yanı sıra Türk diline yeni kelimeler ,tabirler, deyimler, yöresel sözcükler kazandırması takdire şayan:
Mızırdana mızırdana avluya çıkıyor…
Hinogluhinler…
Fellik fellik aradığım…
Cak cuk çignerlerdi…
Eserde yazar tarafından aksi iddia edilse de otobiyografik unsurlar olduğunu düşünüyorum. Kuşlar Yasına Gider, Kayıp Hayaller Kitabı ve Uykuların Doğusu romanlarında anlattığı Baba , anlattığı minibüs ya da kamyon , anlattığı anne ve sevgisi ,anlattığı dayı ve en önemlisi anlattığı çocuk aynı çocuk. O çocuk ki hayallerine yenik düşüp ünlü bir yazar oluyor:) Kasabalıların tabiriyle Yelken
Kulaklı Uyumsuz Bir Çocuk: Hasan Ali…
"Hatta onun , babamın uzun
İnsan yeryüzünün en bağımlı yaratığı, dedi kırık bir sesle.
Düşündüğü için belki , ya da duyduğu için...
Benim adım Bedran, diyordum bir insanın adı çok önemliymiş, insan adıyla varmış ya da adı kadarmış gibi.