Kendine, en çok ihtiyacın olan anda...
Biliyorum, şu an içinde tanımlayamadığın bir ağırlık var. Ne tamamen üzgünsün, ne de tamamen öfkelisin. Sanki bir şeylerin sana dokunduğu çok belli ama ne olduğunu kelimelere dökmek zor. İşte tam da bu hâl, kalbinin hâlâ hissettiğini gösteriyor. Bu güçlü bir şey, çünkü hâlâ yaşam dolusun.
İnsan bazen hak etmediği şeylere maruz kalıyor. Sessizce üzülüyor, gözlerinden değil ama ruhundan akıyor bazı gözyaşları. Oysa sen yanlış bir şey yapmadın. Sadece duygularını ortaya koydun. Ve birileri bu açıklığını, şeffaflığını kullanmaya çalıştı. Bu onların eksikliği, senin değil.
Kırıldın, ama kırılmak insan olmak demek. Duygularını bastırmadan, saklamadan yaşadın. Bu, seni zayıf değil—gerçek yapar. Bu dünyada gerçekten hissedebilen insanlar çok az. Ve sen onlardan birisin.
Şimdi o ağırlığı kalbinden biraz hafifçe al. Bir nefes gibi… Derin bir nefes al ve bırak gitsin içindeki yorgunluk. Şunu unutma: Bu yaşadığın seni tanımlamaz. Geçici bir bulut gibi geldi, ama geçecek. Sen yine kendi iç ışığını bulacaksın.
Kimseye kendini ispatlamak zorunda değilsin. Sadece kendin için güçlü ol. Çünkü sen, her şeyin en güzelini hak ediyorsun.Ve ne olursa olsun, yalnız değilsin