Furkan Doğan
@Thorlok
Sanki kocaman devasa birisi, mesela Koca Tanrı, dev elinde kokmuş, pis bir portakalı döndürüyor, döndürüyor, döndürüyor.
Ölülerin çocukları cennette oturmuş... Canlıların yeriyse cehennemde...
Zaten korku edebiyatı için (bence bu kitabı korku sınıflandırmasına sokmak hata olur) epey önemli bir yere sahip olan kitap, Netflix'in çok beklenen dizisi The Haunting of Bly Manor'ın çıkışı ile daha gür sesle telaffuz edilmeye başlandı. Aslına bakarsanız benim kitabı okumaya heveslenmemin en önemli nedeni de diziyi beğenmiş olmamdı.
Gelelim kitabın korku türüne neden sığmadığına. Çünkü kitap içerisine korku serpiştirilmiş, hikayeyi korku yolunu tercih ederek anlatan bir psikanaliz eser. Doğrudan bir şiddetin, korkunun veya kara büyünün etkisi altına girmiyor, bir öğretmenin öğrencilerini kurtarma çabasına tanık oluyoruz. Peki kurtarmak istediği şey gerçek mi? İşte kitabı kısmen sıkıcı yapan noktayı burada yakalıyoruz.
Mürebbiye yaşanan tüm bu hortlak hikayesi içerisinde bizi de kendisine inandıracak, haliyle Henry James'in zihninden kopan şahane analizler yapıyor. Fakat bu analizler bazı paragraflarda öylesine tekrara düşüyor ki, mürebbiye -ve dolayısıyla Henry James- derdini anlatabilen ama gereğinden fazla anlatan karakterlere dönüşüyorlar.
Sonuç olarak Yürek Burgusu, sayfa sayısına ve etiketlenen korku kategorisine kanmamanız gereken, bir anda okuyamayacağınız, kapalı dille yazılmış ve içerisinde nice muhteşem analizler barındıran ağır bir psikanaliz hortlak öyküsü. Yağmurun gotikleştirdiği günlerde size eşlik edebilecek, düşüncelere daldıracak harika bir eser.
“Değişimin ve değişime gereksinimin olmadığı yerde akıl da yoktur.”
Bir kitap düşünün ki yazıldığında Einstein İzafiyet Teorisi'ni açıklamamış olsun. Ve bu eser buna rağmen zaman yolculuğuna bilimsel olarak değinen ilk öyküyü sunsun. Üstelik bunu yaparken okuyucusunu makinelerin ruhsuz dünyasına hapsetmesin ve bir yandan da vıcık vıcık romantizm ile hikayenin gerçekliğini lekelemesin. Yani demem o ki modern bilim-kurguya yön veren bir eser olduğunu söylemek yanlış olmaz.
Hazır kitabı önermişken The Man From Earth filmini de önermiş olayım. Çünkü akış çok çok benzer. Zaman Yolcusu aynı zamanda arkadaşları olan bilim insanlarının olduğu odaya girer ve inanmayacaklarını bilse dahi onlara fantastik yolculuğunu anlatmaya başlar. Bu anlatım öylesine akıcı ki, zeki bir adamın saatler boyunca nefes almadan dil dökmesine benziyor.
Zaman Yolcusu'nun zamanda ileri hareket etmesiyle birlikte oluşan evrim ise tüm gelecek teorilerinden daha özgün. "Böyle olacağını hiç düşünmemiştim" nidaları ile okuduğum öykünün sonu ise okuyucuyu tatmin etmek zorunda kalmadan usulca sona eriyor.
