Hüngür hüngür ağlamak istedim. O kadar çok ağlamak istedim ki ne kadar ağlamak istediysem o kadar sustum. Ne kadar gitmek istediysem o kadar kımıldamadım, kaldım.
"Ben kaybettiğim her şey için, kazanacak başka bir şeyim olduğuna inanırım. Bu yitirdiklerini yaşatır, kayıplara anlam katar. Rüzgar eser yapraklar dökülür, kış gelir dallar kurur, güneş açar ki yeniden çiçeklensin ağaçlar. Yaprakları döküldü diye ağlarsan yeni açacak çiçeğe haksızlık etmez misin? Bir yaşam bittiğnde başka bir yaşam doğar, bu sadece yaşama değil ölüme de bir anlam kılar."
Böyle, diye düşündüm. Hayatın gerçekliği bu. Hikayesini anlatmasına izin verdiğinizde herkesle ortak bir yara keşfedersiniz ve bazen kabuk bağlamış hatta iyileşmiş yaranızın kaşınmasına neden olur ama bu bir hatırlatıcıdır. Yarayı ve canını nasıl yaktığını unutma, canı yananın yarasını kaşıma. Kimsede canını acıtacak bir yara açma.