"Buna işte," dedi gülümseyerek
"İnsanlarla iç içe olmaya,bundan hiç hoşlanmıyorsun"
"Tam olarak öyle sayılmaz,sadece sizi eğlendiren şeyler beni eğlendirmiyor"
Evet. Özetlemek gerekirse durum buydu. Tüm bu dünyadan,insanlardan ve beklentilerden hoşlanmıyordum. Hayatımı bir odanın içinde kitaplarla geçirsem kendimi daha iyi hissederdim ama bunun doğru olmadığını da biliyordum. İletişim kurup onları anlamaya çalışıyordum ama insan dediğimiz, o kadar da karmaşık bir varlık değildi ve beni asıl delirten buydu. Ben kocaman bir derinliği düşünürken olan biten her şey kadar sığ geliyordu ki, insanlar yüzünden sürekli hayal kırılığına uğruyordum.