Onur Köksal
@TimeTraveller_
Söylendiğine göre; deve sevgi ile sarhoş olduğu zaman kırk gün yemek yemez. Önce götürdüğünden daha fazla yük yüklense tınmadan taşır. Çünkü kalbine sevgilisinin muhabbeti düştüğü zaman yemi arzu etmez, sevdiğine kavuşma iştiyakıyla ağır yüklere aldırmaz!...
Ey insan! Görüyorsun ki bir deve sevdiğine kavuşmak için nefsinin arzularını gemleyerek yemeyi içmeyi terk etmekte, ağır yüklere tahammül etmektedir. Acaba sen, haram kılınmış olan arzularını Allah için terk ediyor musun? Allah aşkı için hiç yemeyi içmeyi terk ettiğin oldu mu? Allah aşkı için hiç nefsine ağır yükler yükledin mi? Eğer bu söylenenlerden hiç birini yapmadıysan, sen; ne dünyada, ne ahirette ve ne insanların yanında, ne de Allah katında faydası olmayan manasız boş bir iddia peşindesin!
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Rasûlullah s.a.v.’e sordular:
- Mümin ve münafık kimdir? Buyurdu ki:
- Müminin bütün işi-gücü namaz ve oruç gibi ibadetlerdir. Münafığın bütün tasası yiyip içmekten ibarettir.”
Yani hayvanlar gibi ibadet ve namazdan uzaktırlar. Mümin sadaka ve istiğfarla meşguldür. Münafığın meşguliyeti ise hırs ve uzun emeldir. Mümin, Allah’tan başka herkesten ümidini keser; münafık ise Allah’tan başka herkese umut bağlar. Mümin dinini değil malını feda eder. Münafık ise malı yerine dinini feda eder. Mümin, Allah’tan başka kimseden çekinmez. Münafık ise, Allah’tan başka herkesten korkar. Mümin, kötülükten sakınıp iyi amel işler, yine de gözyaşı döker. Münafık ise, kötülük ve günah işler, buna rağmen güler. Mümin, yalnızlıktan ve tek başına kalmaktan hoşlanır. Münafık, daima halkın arasında girmekten ve kalabalıktan hoşlanır. Mümin ıslah edicidir, fesattan kaçınır. Münafık yıkıcıdır, ama emeksiz ürün peşinde koşar. Mümin, dininin emri doğrultusunda emreder, yasaklar. Münafık, baş olma uğruna emreder, yasaklar koyar. Hatta bu uğurda iyiliği yasaklar ve kötülüğü emreder. Tıpkı şu ayet-i kerimede buyrulduğu gibi:
“Münafık erkekler ve münafık kadınlar (sizden değil) birbirlerindendir. Onlar kötülüğü emreder, iyilikten alıkoyar ve cimrilik ederler. Onlar Allah’ı unuttular. Allah da onları unuttu! Çünkü münafıklar fâsıkların kendileridir.
Allah erkek münafıklara da kadın münafıklara da kâfirlere de içinde ebedi kalacakları cehennem ateşini vâdetti. O, onlara yeter. Allah onlara lanet etmiştir. Onlar için devamlı bir azap vardır.” (Tevbe, 67–68)
Yine yüce Allah c.c. şöyle buyurur:
“Elbette Allah, münafıkları ve kâfirleri bir araya getirecektir.” (Nisa, 140)
Yani, küfür ve nifak üzere öldükleri takdirde cehennemde bir araya getirileceklerdir. Burada münafıklar kâfirlerden önce zikredilmiştir
Yahya b. Mu’âz er-Râzî rh.a. der ki:
“İbadet ve riyazet ile nefsinle cihad et! Riyazet; az uyumak, az konuşmak, canlıları incitmemek; insanı hedefine ulaştırır ve az uyku nefsin azgın arzularını öldürür. Çok yemek kalbi katılaştırır ve nurunu giderir. Hikmetin ruhu açlıkla elde edilir. Oburluk Yüce Allah’tan uzaklaştırır!”
Vehb b. Münebbih rh.a. anlatır:
“Peygamberlerden biri elli sene Allah’a ibadet eder. Cenab-ı Hakk ona, kendisini affettiğini bildirir. Peygamber:
- Ya Rabbi, ben hiç günah işlemedim ki, beni niye affediyorsun? diye sorar. Allah c.c., bir atar damarına emreder ve onun atışından o gece uyuyamaz. Sabah olup da melek yanına gelince, şikâyette bulunur ve damarın verdiği rahatsızlıktan yakınır. Melek şöyle der:
- Rabb’in sana diyor ki; elli senelik ibadetin, şu damarın verdiği rahatsızlık dolayısıyla yaptığın şikâyete bile denk değildir!”
İbnu Atâ’ şöyle der:
“Kişinin gerçek mümin olup olmadığı genişlik ve musibet anlarındaki durumuyla belli olur. Kim bolluk ve genişlik zamanlarında şükreder ve sıkıntılı günlerde feryat figan ederse o kişi yalancılardandır, gerçek müminlerden olamamıştır.