Enes Timuçin
@Timucin_07
Kimseye söyleyemeden, içimde kaldı, kayboldu.
İnst/ timucin_07
Twt/ timucin_07
Resim öğretmeni
Trabzon
Van
23 okur puanı
Aralık 2019 tarihinde katıldı
Baba' ma mektup
“Sana bazı şeyleri anlatamadım. Bir iki yıl daha yaşasaydın ya da dünyaya dönseydin – kısa bir süre için- her şey başka türlü olurdu sanki…”
Reklam
'Masum insanlara kötülük ediyorlar, gerçek olaylara karşı güvenimizi sarsıyorlar.' Göz ucuyla Metin'e baktı. 'İnanarak dinlememizi güçleştiriyorlar. İnsan her sözü kuşkuyla karşılıyor artık. Gerçekle düş birbirine karışıyor; yalanın nerede bittiğini anlayamıyoruz. Tutunacak dalımız kalmıyor. Tutunamıyoruz.'
Oysa ben her an sana bakmak, bir sözünü kaçırmamak; bir kıpırdanışını, yüzünün her an değişen bütün gölgelerini izlemek, her an yeni sözler bulup söylemek istiyorum. Her mevsimde, her gittiğimiz yerde, insanlarla ve insanlarsız, aşkın değişen yansımalarını görmek istiyorum. Bütün bunlar beni yoruyor. Sen orada duruyorsun ve beni seyrediyorsun sadece. Senin için sevmek, su içmek gibi rahat bir eylem. Ben her an uyanık olmalıyım.
Bazen kazanıyorduk, bazen kaybediyorduk ve sonunda her zaman kaybediyorduk.
''Neden utandığı belli değildi.'' Yaşamaktan utanıyordu herhalde. Hayata karşı ayıp oluyordu. On yüz bin şeyi birden yaşamak istiyordu. Hangisine sarılsa başkasına ayıp oluyordu.