Gece yarıları şehri dolaşırdım
Cebimde taslak halinde bir intiharla
Şizofreni ve pompalı mızıkayla
Tanrım! Ne çok yalnızdım, dağlara-
Doğru yürürdüm, ağlardım..
Yüzünü tutup toprağa
Şehri-
Gözlerdim.
Yanımda olmanı istiyorum diyemediğim için bu yağmur içimi ıslatıyor dediğimi nasıl anlamaz?
Düpedüz, sarıl bana dedikten sonra, sarılmanın ne anlamı var!