우리 같이 갈까요?
Bir kitabın mı bizi seçtiğini yoksa bizim mi onu seçtiğimizi hiçbir zaman bilemedim. Bununla birlikte , bir kitabı elinde tutmanın asla tesadüf olmadığını düşünüyorum…
“İmtihanlar Allah’ın şefkat budamalarıdır. Bu söz bana çok iyi geldi Çolpan. O sancılı günlerde kendime hep bunu hatırlatıyorum ben de. Diyorum ki, şu an budama zamanlarımdayım. Evet azalıyor gibi hissediyorum, tükeniyor gibi hissediyorum ama süreç bittiğinde eskisinden de gür çıkacak dallarım. Yeşillerimin tonu ebemkuşağını kıskandıracak. Çiçeğe duracağım ve hiç olmadığı kadar güzel çiçekler açacağım.”
Bazen çevremizdeki herkes bizden daha yoğundur, sırtımızı sıvazlayacak kimseyi bulamayız etrafımızda. Herkesin en önemlisinin yanında sizin önemlinizin esamesi okunmaz. İşte o vakit kendi sırtınızı bizzat sıvazlamak düşer payınıza .
“Böyle hissettirdiysem çok özür dilerim, hiç böyle bir zorunluluk hissetmedim. Ben sadece uzun zamandır bir kadınla böyle sorgusuz sualsiz ve keyifli bir sohbet içinde bulunmamıştım ve bunu bulmuşken de bu kadar çabuk kaybetmek istemedim sanırım”