Tnba
@Tnba
우리 같이 갈까요?
Bir kitabın mı bizi seçtiğini yoksa bizim mi onu seçtiğimizi hiçbir zaman bilemedim. Bununla birlikte , bir kitabı elinde tutmanın asla tesadüf olmadığını düşünüyorum…
785 okur puanı
Mayıs 2020 tarihinde katıldı
Dünyaya masum gözler ile bakmak istiyorsanız hemen bir çocuk bulun.
Mafalda , büyümeye ve olgunlaşmaya kaldığı yerden devam ediyor. En masum şekilde hem de.
Yaşadığı kayıplar içinde ne kadar revize edebilir diye düşünüyorum. Büyükler bile revize etmekte zorlanırken çocuklar bu kayıpları ve yenilgileri nasıl karşılıyor?
Belki karanlıkta kalmak hiçbir şeye engel değildir.
Filippo, Ben ve Kiraz Ağacı
Filippo, Ben ve Kiraz Ağacı
Reklam
“Can “ kelimesi hayat içerisinde ne kadar basite indirgenerek geldi bu zamana kadar. Ağzımıza peselenk olan kelime ya da cümlelerin gerçekten söylenme zamanını hiç düşünüyor muyuz acaba?
Ağzımızdan çıkan her cümle ile sınanma kapısı açtığımızın keza. Kelimelerin doğru yerde ve doğru zamanda kullanılmasını çok uzun zaman önce rafa kaldıran bir toplum olduk. Biraz buna mecbur bıraktılar ee biz de pek engel olmadık hemen uyum sağladık.
“Seyir” kitabından sonra kolay kolay alaşağı eden bir kitap süreci olmadı. Ama konu alaşağı olmaktan ziyade yukarıya çıkabilme ve uygulamaya geçme hali. Sabır ve sebat konusunda iyi olmadığımız için belki de tökezleme hali.
Sosyal medyanın kölesi olup “ Anı Yaşa” mottosu altında sadece cümleyi kullanmak adına yapılan tüm eylemler sadece yolun yarısına dahi götürmüyor. Anda kal diyince insanlar kafalarında bambaşka kombinler hayal ediyor.
Susmayan bir zihne en iyi cevap ona vermem gereken tek cevaptır.” Ben şu andayım , yürüyorum, okuyorum, yapabiliyorum…” geçmişi ve geleceği karıştırmadan. Kimse size hafızanızı sıfırlayın da demiyor. Sadece o rüzgara kapılmaman gerektiğini unutma diyor aslında da bizim hamurumuz çok yatkın kurban rolüne…
Kitaba gelince konu bağlamı içine girmeyi tercih etmiyorum. Pandemi zamanında geçmesi bir beni o zamanlara götürmedi değil. Belki çoğumuzun kendisi ile yüzleştiği bir dönemdi, bazılarımız uyandı, bazılarımız uyanmadı ve hala uyuyor. Tüm gardınızı indirmişken hiç tanımadığınız bir adama ne kadar kendinizi emanet edebilirsin dedirtti bana? Kilit kelime belki de “güven ve tevekkül” .
Hepimizin hayatı aslında planlanmış şekilde karşımızda duruyor. Farkına varıp varmamak bizim tekamül sürecimiz . O sırada karşımıza çıkan insanlar ise ya ömür boyu yoldaşlarımız ya da sınavımızın sadece bir
Korkularımızla, acılarımızla, kayıplarımızla yüzleşmek istiyorsak okuyun derim.
Hayatın bir kez daha ne kadar kısa olduğunu , her an kayıplar yaşayabileceğimizi hatırlatan hikayelerden oluşan kalbe dokunan bir kitap olduğunu düşünüyorum.
Kendimi düşündüm ister istemez. Yaşadığım deprem süreci sonrasında her şeyi geride bırakıp devam ederken tüm hesaplarımı kapatmayı amaç edindim. Ölüm aslında yanı başımızda bir dost gibi. Korkumuz kaybetmek belki de yalnız kalmak ve yeri dolmayacak boşluğa nasıl adapte olacağını bilememe hali. Deprem ve sağlık sürecinden sonra aldığım en önemli ders : “Bu hayatta söylemen gereken ne varsa söyle !” Geç kalmak belki de en büyük pişmanlık olabilir.
Kitap beni bu yolculuğa çıkardı. Betimlemeler harika, okurken adeta kitabın içinde var olduğunuzu hissediyorsunuz. Kaybettikleri kişilere son söylemeleri gereken cümleleri ulaştıran ve hayatlarına devam eden insanlar. Ve ortak acıların bir araya getirdiği iki insan. En masum şekilde. Hayat bazen sizin hiç farkında olmadan o noktaya bırakır. Ve bazen sadece kendinizi bırakmanız gerekir.
Hayatta neleri yapabileceğimiz kendimize inanmak ile başlar. Sonra da çevredeki o fazla seslere kulak tıkamak ile devam eder. Çünkü o sesler bizi yoldan döndürme sesleridir. İçlerinden çok azı iyiliğimiz için çıkan seslerdir ki onlarda zamanla bizim tarafımızda yerini alır.
Kendine inanmadığın hiçbir noktada başkalarının sana inanmasını beklemek gökten kırmızı karın yapmasını beklemek gibidir…
Martı Jonathan Livingston
Richard Bach
Martı Jonathan Livingston
Richard Bach
Bilmiyorum belki Kore kültürü ve kalemlerinden belki de yazarın okuduğum ilk kitabından kaynaklı ilgimi çekip listeme aldığım bir kitap idi.
Yazarın hem kendi yazarlık yolunda elde ettiği düşünce birikimlerini karşıya ilettiği hem de bu yolda kitaplar ile ilgili karşımıza çıkabilcek sayısız sorguya açık önerileri sunduğu bir kitap diyebilirim.
Kitap okumanın da aslında belli bir adabı olduğunu düşünüyorum. Ki günümüzde kitapların çok fazla ekran resmi olarak düştüğü bir alem içinde sadece okur görünme haline girilmekte olduğunu da düşünmeden edemiyorum. Kitap okumak, kitap almak, kitap üzerine konuşmak, kitabı paylaşmak, kitaptan bir şeyler çıkarmak bunlar pek de planlamalar dahilinde olmaz. Kendi hayatınızın içinde, kişiliğiniz ile bütünleşerek meydana gelir. Kitap okuyabilmek bana göre ayrıcalıktır. Çünkü içten gelmesi gerekir. Kitap sizin kendi seçiminiz ile çıktığınız yolculuktur keza.
Okurken zaman zaman doğru yaptığım zaman zaman da eksik kaldığım yönleri gördüm okuma konusunda. Neden okurum? Okuma bana ne getirir? dediğiniz oluyorsa zaman zaman doğru bir kitap olabilir.
Kitapların İyileştirme Gücü
Hwang Bo-reum
Kitapların İyileştirme Gücü
Hwang Bo-reum
Reklam