Yürüyorum, bacaklarımda ki derman tükenene kadar.
Oysa kimsenin görmediği o hamaldım ben...
Sırtım da taşıdığım iki parça kutuya aldanma sakın,
İçinde belki de, bir sen yoksundur.
Sırtlarım ne varsa, bana arda kalan kırgınlıkları, dertleri, tasaları, gam dı, keder di ne ararsan var haybemde üstadım...
Beni gören, bacaklarımda kollarımda sanır gücümü, halbuki kimse bilmez yüreğimde olduğunu.
Bakma öyle eğildiğime,
Bakma onca ağırlığa,
Bakma bunca yorgunluğuma.
Hala ayaktayım ben düşmedim merak etme.
Ne heybemde ki yük biter,
Ne de kalbim de ki sen...