Düştüm yine yollara içimde bir ton duygu karmaşası
Yollar boş ama sıkış tepiş sanki her yer yürüyemiyorum
Asfaltlar, kaldırımlar düz bir yol bile yokuş gibi
Soluklanamıyorum...
Boğuluyor ciğerim içtiğim her sigara dumanında
Ayakkabım çamur yüreğimse ondan daha fazla
Düştüm yine yollara içimde bir ton duygu karmaşası
İnsanların sesleri geliyor uzaktan duymak istemiyorum kapatıyorum kulağımı
Yanımdan bir araba geçiyor ıslatıyor her yanımı
Üstüm harap halde pantolonum, ceketim...
Ama merak etme kuru tutuyorum hâlâ senin adını.
Tolga DEMİRCİ