Tomris Katun

Tomris Katun
@TomrisKatun14
Tıp fakültesi
İstanbul
Üsküdar
8 okur puanı
Eylül 2019 tarihinde katıldı
Ne Kadar Kitap Kurdusun?
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖 40-70p: Hafif bağımlı 👀 80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Bir tıbbiyeliden şiir aranjmanı... Beni bu uykusuzluk mahvetti, Böyle havada karar verdim Evkaftaki talebeliyime. Metilfenidata bu havada alıştım, Böyle havada stres oldum; Reçete yazma hastalığım Hep böyle havalarda nüksetti; Beni bu uykusuzluk mahvetti. :)) Orhan Veli Kanık'ı rahmetle anıyoruz
Şiir
Atiyi karanlık görerek azmi bırakmak… Alçak bir ölüm varsa, eminim, budur ancak. Dünyâda inanmam, hani, görsem de gözümle: Îmânı olan kimse gebermez bu ölümle. Ey dipdiri meyyit! “iki el bir baş içindir.” Davransana… Eller de senin, baş da senindir! His yok, hareket yok, acı yok… Leş mi kesildin? Hayret veriyorsun bana… Sen böyle değildin. Kurtulmaya azmin, niye bilmem ki, süreksiz? Kendin mi senin, yoksa, ümidin mi yüreksiz? Atiyi karanlık görüvermekle apıştın? Esbâbı elinden atarak ye’se yapıştın! Karşında ziyâ yoksa, sağından, ya solundan, Tek bir ışık olsun buluver… Kalma yolundan (…) Herkes gibi dünyada henüz hakk-ı hayâtın, Varken, hani herkes gibi azimde sebâtın? Ye’s öyle bataktır ki: Düşersen boğulursun. Ümîde sarıl sımsıkı, seyret ne olursun! Azmiyle, ümidiyle yaşar hep yaşayanlar; Me’yûs olanın ruhunu, vicdanını bağlar, Lâ’netleme bir ukde-i hâtır ki: Çözülmez… En korkulu cânı gibi ye’sin yüzü gülmez! Mâdâm ki alçaklığı bir, ye’s ile şirkin; Mâdâm ki ondan daha mel’un, daha çirkin Bir seyyie yoktur sana; ey unsur-i îman, Nevmîd olarak rahmeî-i mev’ûd-i Hudâ’dan, Hüsrâna rızâ verme… Çalış… Azmi bırakma; Kendin yanacaksan bile, evlâdını yakma!
Şiir
"Şimdi acının ne olduğunu gerçekten biliyordum. Ayağını bir cam parçasıyla kesmek ve eczanede dikiş attırmak değildi bu. Acı, insanın birlikte ölmesi gereken şeydi. Kollarda, başta en ufak güç bırakmayan, yastıkta kafayı bir yandan öbür yana çevirme cesaretini bile yok eden şeydi."